گفتاردرمانی

گفتاردرمانی یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان رشته‌ای از علوم توانبخشی است که به تشخیص، بررسی و درمان انواع اختلالات گفتار و زبان می‌پردازد. 

زبان از دو بخش درکی comprehensive و بیانی expressive تشکیل شده و گفتار دارای چهار قسمت: تولید articulation، روانی fluency، صوت voice و تشدید resonance میباشد.

گفتار درمانی در ابتدا به شناسایی ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن و سپس به بررسی و درمان اختلالات میپردازد. هرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا شود.

گفتاردرمانگر کیست؟

گفتار درمانگران به درمان کودکانی می‌پردازند که در فراگیری زبان مادری یا استفاده صحیح از گفتار دچار اختلال هستند و نیز بزرگسالانی که به دلایلی مانند سکته مغزی دچار اختلال گفتاری شده اند. متخصصین گفتاردرمانی با آناتومی و فیزیولوژی اندام گفتار و نیز مباحث زبانشناسی و روانشناسی آشنا می‌شوند. در ایران رشته تحصیلی گفتار درمانی از زیرگروه‌های رشته‌های علوم پزشکی قرار دارد و در دانشگاه‌های علوم پزشکی تدریس می‌شود.

ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین بازتوانی گفتاری در حیطه فعالیت گفتاردرمانگران است. هر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانگر مراجعه کنند، پیشرفت بهتری داشته و راحتتر درمان میشوند.

 دلایل مراجعه به گفتار درمانگر

- تاخیر در شروع گفتار کودک

- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری

- عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک

- کم شنوایی یا ناشنوایی

- اشکال در درک کلام

- اختلال در بلع

- اختلالاتی مانند فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری

دلایل تأخیر رشد گفتار و زبان 

- عقب افتادگی ذهنی

- مشکلات عاطفی و روانی

- مشکلات جسمی، مغزی و محیطی