استئومیلیت

استئومیلیت یا التهاب مغز استخوان (Osteomyelitis) به معنی عفونت استخوان و مغز استخوان است. تمام استخوان‌های بدن ممکن است به عفونت دچار شوند. عفونت استخوان یک بیماری خطرناک بوده که اغلب بصورت درد شدید در استخوان و تورم استخوان بروز میکند و باید به سرعت درمان شود. این بیماری به علت فعالیت میکروب های بیماریزا در استخوان ایجاد میشود.  استئومیلیت به خصوص نوع مزمن آن می‌تواند به فلج شدن، قطع عضو و حتی مرگ نیز منجر شود.

 

گاهی اوقات عفونت استخوان بصورت مزمن و طولانی مدت دیده میشود که دلیل آن اینست که عفونت استخوان به درستی درمان نشده و میکروب در بافت استخوان باقی مانده و به فعالیت خود ادامه میدهد.

استخوان‌هایی که معمولا در کودکان درگیر عفونت می‌شوند عبارتند از استخوان ران، درشت نی، استخوان بازو یا ساعد. در بزرگسالان استخوان‌های لگن و ستون فقرات معمولا درگیر عفونت می‌شوند.

راههای ایجاد عفونت استخوان

جریان خون

انتقال میکروب ها از طریق جریان خون شایعترین راه بروز عفونت استخوان است. اغلب بیماران ابتدا دچار عفونت باکتریایی بصورت گلودرد چرکی یا عفونت چرکی پوست میشوند. باکتری های مولد بیماری از محل عفونت به جریان خون وارد شده و از راه خون به استخوان رسیده و در آنجا رشد و تکثیر کرده و علائم استئومیلیت را ایجاد میکنند.

زخم

میکروبها میتوانند از طریق زخم هایی که در بدن ایجاد شده از محیط خارج از بدن بطور مستقیم و از طریق زخم به استخوان وارد شده و در آن رشد کرده و موجب عفونت استخوان شوند.

مجاورت

گاهی اوقات یک کانون چرکی در یک بافت نزدیک استخوان قرار گرفته و میکروب ها از آن بافت عفونی به استخوان سرایت کرده و موجب عفونت استخوان می گردند.

 علائم استئومیلیت

- تب، درد، تورم، قرمزی، گرمی و احساس درد شدید در هنگام لمس استخوان

- التهاب (قرمزی، گرمی و تورم) مفصل مجاور

- ضعف و بیحالی عمومی

- خروج چرک از طریق آبسه پوستی

- لکوسیتوز (افزایش گلبول‌های سفید خون)

- افزایش سطح آنزیمهای لیز استخوانی

- مثبت بودن کشت مغز استخوان

- بی اشتهایی و خشکی زبان (به علت کم آبی)

- ایجاد پوکی استخوان در محل عفونت

- ایجاد استخوان جدید در اطراف استخوان (اینولکروم)

دلایل بروز استئومیلیت

علت بیماری اغلب عفونت استافیلوکوکی (نوعی باکتری) است، اما سایر باکتری‌ها نیز می‌توانند عامل آن باشند.

راههای انتقال باکتری:

- شکستگی پا یا سایر صدمات بدنی

- ضایعات پوستی

- عفونت گوش میانی

- ذات الریه

- مصرف مواد مخدر تزریقی یا اعتیاد به الکل

- کاشتن وسایل ارتوپدی (مثل زانوی مصنوعی)

- مصرف وریدی داروها

- شکستگی یا خونریزی در داخل استخوان

- وجود پروتز یا پیچ و پلاک فلزی در داخل استخوان بدنبال عمل جراحی قبلی

- جراحی اخیر در استخوان

عوامل خطر استئومیلیت

- رشد سریع در طی کودکی

- دیابت شیرین

- ضعیف بودن سیستم ایمنی مانند ابتلا به ایدز، مصرف داروهای شیمی درمانی یا حاوی کورتن و یا نارسایی مزمن کلیه، کبد یا قلب

- سابقه قبلی عفونت استخوان

درمان استئومیلیت

- استفاده از آنتی بیوتیک تزریقی بصورت اورژانسی و سپس مصرف آنتی بیوتیک حداقل به مدت 6 هفته

- جراحی برای خارج کردن چرک و عفونت در صورت وجود عفونت حاد و عدم درمان با آنتی بیوتیک ها

- دادن سرم و مایعات به بیمار برای درمان کم آبی

- تزریق مسکن و تب بر

- بیحرکت کردن اندام گرفتار با استفاده از آتل و بالا نگه داشتن اندام مبتلا 

- مسهل‌ها، در صورت بروز یبوست در طی دوره طولانی استراحت 

 

منابع

tebyan.net

iranorthoped.ir

http://physiotherapy-tehran.blogfa.com