فیزیوتراپی سکته مغزی

 

فیزیوتراپی سکته مغزی

اگرچه که سلول های ظریف مغزی قادر به تقسیم شدن و افزایش تعداد سلول(برخلاف سلول های پوست)نیستند,اما در عوض بعد از آسیب به علت تروما و اختلالات عروقی, توانایی خاصی از جهتسازماندهی مجدد دارند که به آن نروپلاستیسیتی (انعطاف پذیری عصبی) می گویند.

مطالعات مختلف نشان داده است که هرگاه یک سیستم مغزی آسیب دیده, وادار به به فعالیت گردد,بهبودی و کارایی آن افزایش می یابد.بنابراین نقش فیزیوتراپی به علت همین پدیده انعطاف پذیری سیستم عصبی بیشتر اهمیت می یابد.

مشکلات و علایم بیماران سکته مغزی براساس اینکه کدام یک از عروق مغزی درگیر شده است متفاوت می باشد.

 

بنابراین لازم است که علائم و نشانه های بیماران قبل از انجام فیزیوتراپی ارزیابی و تست شوند که مهمترین موارد عبارتنداز:

• ارزیابی حسی(انواع حس سطحی و عمقی)
• ارزیابی دامنه حرکتی مفاصل
• سنجش آگاهی,میزان شناخت,ادراک و ارزیابی زمانی-مکانی
• ارزیابی گفتار و میزان درک کلمات
• بررسی و تست قدرت عضلات اندام ها به صورت فعال
• ارزیابی تعادل فرد و میزان هماهنگی میان گروههای عضلانی
• بررسی حالات روحی-روانی

 

چرا فیزیوتراپی بعد از سکته مغزی ضرورت دارد؟

• انعطاف پذیری سیستم عصبی بعداز سکته هدایت شده و کنترل شده نیست.فیزیوتراپیست خاصیت انعطاف پذیری(نروپلاستیسیتی) سیستم عصبی بعد از آسیب را در جهت صحیح هدایت می کند 
• در زمان های اولیه آسیب(به ویژه شش ماه اول), نروپلاستیسیتی بیشتر است.
• فیزیوتراپیست باعث بهبود انعطاف پذیری در مفاصل(جهت جلوگیری از کوتاهی های عضلانی و خشکی مفاصل به علت بی حرکتی) براساس اصول علمی می گردد.
• درمان فیزیوتراپی براساس ارزیابی های اولیه و مجدد بیماران صورت می گیرد.ازنظر یک فیزیوتراپیست هر بیمار سکته مغزی منحصر به فرد بوده و به درمان خاص خود نیاز دارد
• فیزیوتراپیست به دلیل آگاهی از آناتومی عضلات اندام های فوقانی,تحتانی و تنه نقش مهمی در تنظیم یک برنامه درمانی موثر دارد
• ارزیابی قدرت عضلات اندام ها به صورت فعال,به فیزیوتراپیست این امکان را می دهد که با توجه به وضعیت بیمار,او را از یک سطح پایین تر به یک سطح بالاتر ارتقائ دهد
• فیزیوتراپیست به دلیل آشنایی با علم نوروآناتومی,نوروفیزیولوژی و علوم اعصاب, با دیدگاه علم کنترل حرکتی(Motor Control)به بیمار می نگرد.علم کنترل حرکتی علاوه بر سیستم عضلانی,اهمیت ویژه ای برای سیستم عصبی درنظر می گیرد
• فیزیوتراپیست موفق,برنامه اصلی خود را با توجه به وضعیت بیمار بر آموزش های حرکتی و تمرینات متمرکز می کند.سطح تمرینات با پیشرفت بیمار گسترده تر می شود
• فیزیوتراپیست با شناختی که از کل مفاصل بدن و نوروفیزیولوژی دارد,وضعیت های صحیح ایستادن و راه رفتن را به بیمار و همراهان او آموزش می دهد.چراکه آموزش های غلط منجر به الگوهای حرکتی ناصحیح می گردد و درنهایت باعث اختلال در میزان بهبودی و کیفیت آن می شود
• فیزیوتراپیست ها با تجربه ای که در درمان بیماران سکته مغزی دارند,نحوه انجام تمرینات عملکردی را با توجه به شرایط بیمار به او آموزش می دهند.تمرینات عملکردی باعث به کارگیری مفاصل بیشتری در یک عمل خاص می گردد و به تدریج با پیشرفت بیمار,سرعت تمرین و سطح آن افزایش می یابد
• با توجه به اینکه در بسیاری از موارد ترمیم و بازسازی مغزی بعد از تروما و آسیب عروقی,از یک الگوی هدف مند پیروی نمی کند و گاها با ایجاد پدیده ای بنام اسپاستیسیتی(Spasticity) الگوهای غلطی را در اندام ها ایجاد می کند,فیزیوتراپیست با آگاهی از این مسئله از همان ابتدای درمان تا حد زیادی این حالت نامناسب را کنترل می کند
• تنظیم یک برنامه منظم جهت افزایش هماهنگی (Coordination) و تعادل (Balance) میان گروه های عضلانی در وضعیت های مختلف که با توجه به شرایط و پیشرفت بیمار تغییر می یابد
• تاکید بر ایجاد حرکات ارادی و افزایش سرعت عمل همراه با حداکثر دقت
• گسترش حرکات ارادی ازطریق تحریکات کلامی-بینایی و تفسیر حرکت قبل از انجام آن
• ایجاد انگیزه لازم و افزایش اعتماد به نفس ازطریق تشویق با تحریک سیستم های هیجانی مغز

 

عوامل موثر بر میزان کیفیت درمان فیزیوتراپی بیماران سکته مغزی:

• تاکید بر انجام تمرین (Exercise) طبق نظر فیزیوتراپیست
• آموزش صحیح تمرینات به بیمار و همراهان او طبق نظر فیزیوتراپیست
• درمان های دارویی طبق نظر متخصص مربوطه
• میزان همکاری بیمار
• تکرار تمرینات در منزل توسط بیمار  و با کمک خانواده
• انگیزه و اراده بیمار
• سطح آسیب و میزان توانایی مغز جهت بازسازی مجدد
• سن و وزن بیمار
• وجود یا عدم اختلالات عضلانی -اسکلتی و بیماری های مفصلی
• وجود یا عدم بیماری قلبی-عروقی,بیماری تنفسی و بیماری های دیگر
• زمان کافی و طولانی فیزیوتراپی
• روحیه فرد و تلاش برای بهتر شدن
• میزان امید به زندگی

سکته مغزی و درمان آن

سکته مغزی

سکته مغزی از جمله ناتوان کننده ترین بیماریها به شمار میرود.از آنجا که این بیماری در بسیاری از موارد افراد فعال جامعه را در گیر میکند و بطور ناگهانی توان انجام اغلب کارها را از بیمار سلب میکند علاوه برایجاد صدمات جسمی و روحی برای خود فرد موجب ضررو زیان اقتصادی بسیار در خانواده و جامعه میگردد.

علل ایجاد سکته مغزی

علت ایجاد سکته مغزی در اغلب موارد خونریزی یا گرفتگی رگ در ناحیه ای از مغز میباشد در نتیجه به علت قطع خونرسانی به ناحیه مذکور سلولهای مغزی در این ناحیه فعالیت خود را از دست میدهند .از آنجا که دراغلب موارد سلولهای مغزی یک سمت مسؤول حس و حرکت سمت مقابل میباشند در نتیجه سکته مغزی در سمت راست مغز اندامهای سمت چپ و سکته مغزی در سمت چپ، اندامهای سمت راست را ضعیف یا فلج می گرداند.

درمان های ضروری سکته مغزی

در صورت ایجاد عارضه سکته مغزی درمان بیمار در دو بخش انجام میگیرد :

1- بخش اول فاز حاد بیماری است .در این مرحله بیمار بلافاصله در بخش مغز و اعصاب بستری شده و اقدامات درمانی توسط متخصص مغز و اعصاب شروع می گردد.

این اقدامات شامل پایین آوردن فشار خون (در صورت لزوم ) و اقدامات درمانی دیگری است که خونرسانی به ناحیه صدمه دیده مغز را بهبود میبخشد و از ایجاد لخته های بعدی در رگها و یا خونریزی بیشتر جلو گیری میکند .

مرحله خطر ناک بیماری در این فاز می باشد که با اقدامات مناسب متخصص مغز و اعصاب از پیشرفت علایم بیمارجلوگیری به عمل می آید. در همین مرحله درمان مناسب فاکتورهای مساعد کننده سکته مغزی مانند دیابت و پرفشاری خون شروع می گردد.

2- بخش دوم درمان پس از ترخیص بیمار از بیمارستان شروع می شود . در این مرحله کار تیمی بین پزشکان اهمیت بسیاری دارد.

در این فاز که معمولا بین سه ماه تا یک سال بطول می انجامد اقدامات درمانی متخصص مغز و اعصاب جهت درمان پر فشاری خون، کاهش چربی یا قند خون (در صورت با لا بودن )، افزایش خونرسانی به مغز، کاهش احتمال لخته یا خونریزی مجدد و کاهش سفتی عضلات و سایر موارد ادامه می یابد.همزمان با این اقدامات درمانهای توانبخشی نیز شروع میشود که هدف آن کاهش ناتوانی بیمار و افزایش تواناییهای موجود است بطوریکه فرد به حد اکثر میزان توانایی ممکن دست یابد.

درباره این درمان در قسمتهای بعد توضیح کامل ارایه خواهد شد. متاسفانه تا به امروز برنامه منسجمی به عنوان توانبخشی سکته مغزی بطور اختصاصی درایران وجود نداشته است و بیماران سکته مغزی بطور پراکنده به کلینیکهای عمومی فیزیوتراپی و درمانی ارجاع میشوند.

در برخی موارد مزمن لازم است که از محل زندگی بیمار مشاهده به عمل آید تا در صورت لزوم با ایجاد تغییراتی بتوان فعالیت بیمار را در منزل بهبود بخشید.

مهمترین کارهایی که به تناسب بیمار باید انجام شود:

- ورزش درمانی جهت تقویت اندام ضعیف

- کشش ماهیچه های کوتاه شده

- فیزیوتراپی جهت کاهش درد (در صورت لزوم )

- تحریک الکتریکی اعصاب و ماهیچه ها

- تحریک سلولهای مغزی به کمک انرژی مغناطیسی

(transcranial magnetic stimulation)

- به کارگیری تکنیکهای تسهیل کار ماهیچه ها و اعصاب محیطی (PNF)

- به کارگیری تکنیکهای کاهش تون عضلانی در مورد ماهیچه های خاص (RIP)

- به کارگیری تکنیکهای تسهیل کار ماهیچه های خاص همزمان با منع انقباض عضلات مخالف (Bobath’s techniques)

- آموزش انجام کارهای روزمره با یک دست و یک پا

- تمرینات افزایش تعادل تنه

- تمرینات آموزش راه رفتن

- تمرینات اختصاصی دست، پا و تنه (task specific exercises)

- تمرینات دست و پا با محدودیت طرف مقابل

(Constraint Induced Movement Therapy(CIMT))

- آموزش راه رفتن به کمک تردمیل و کاهش فشار وزن به کمک دستگاه بالابر بیمار (Partial Weight Bearing Gait Training (PWBGT))

- گفتاردرمانی جهت بهبود تکلم( در صورت لزوم)

- روشهای درمانی دارویی و غیر دارویی جهت بهبود کنترل ادرار و مدفوع (در صورت لزوم)

- درمان اختلالات بلع با استفاده از تکنیکهای جویدن و بلعیدن (در صورت لزوم)

- درمان همزمان اختلالات روحی ناشی از سکته مانند افسردگی

بهترین زمان توانبخشی بیماران 

بطور کلی بهترین زمان برای انجام اقدامات توانبخشی بلافاصله بعد از بهبود حال عمومی بیمار در بیمارستان است. از آنجا که شروع درمان در بیمارستان به علت کمبود پرسنل تخصصی و تجهیزات در حال حاضر در کشور ما بندرت وتنها در برخی بیمارستانهای آموزشی دارای بخش طب فیزیکی قابل انجام است ، توانبخشی به صورت سرپایی و پس از ترخیص از بیمارستان انجام می شود.

به عنوان قاعده کلی هرچه توانبخشی زودتر شروع شود اثر بیشتری از آن حاصل می شود. بیشترین میزان اثربخشی در سه تا شش ماه اول می باشد.

توجه داشته باشید که بطور طبیعی در چند ماه اول بعد از سکته مغزی بطور خود به خود مقداری بهبود عملکرد و قدرت عضلات وجود دارد. این موضوع به دلیل ایجاد خونرسانی مجدد و فعال شدن دوباره سلولهایی است که کاملاٌ از بین نرفته اند .البته عوامل دیگری نیز در این امر دخیل است.

در اینجا این سؤال مطرح می شود که اگر بهبودی خودبخودی تا حدودی صورت می گیرد پس فایده توانبخشی چیست؟ تحقیقات نشان داده است که توانبخشی از طرفی موجب کاهش مرگ و میر کوتاه مدت بیماران می شود و از طرف دیگر میزان بهبود طبیعی بیمار را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. این میزان بهبودی اضافه به معنی تفاوت فردی است که خودش راه می رود و غذا میخورد با کسی که روی صندلی چرخدار می نشیند و باید به او غذا بدهند.

در مورد کسانی که بیش از 9 تا 12 ماه از زمان سکته آنها گذشته دیگر بهبودی خودبخود انتظار نمی رود. در این موارد تأثیر توانبخشی نیز کمتر از موارد حاد است اما با این حال بسیاری از این بیماران از اقدامات توانبخشی سود می برند. بدین صورت که با تقویت عضلات موجود و تمرینات تعادلی و آموزش انجام کارهای مختلف به طور خاص و در مواردی با آموزش تکنیکهای جایگزینی جهت انجام کارهای روزانه و در نهایت با تجویز ارتوزها و وسایل کمکی میزان فعالیت و استقلال بیمار بطور قابل ملاحظه ای افزایش می یابد. از طرف دیگر از آنجا که تقریباٌ در تمام مواردقبلاٌ جهت این بیماران اقدامات توانبخشی تخصصی مناسبی صورت نگرفته است، بطور قابل ملاحظه ای دچار "یادگیری عدم استفاده از اندامها" (learned nonuse) شده اند. به عبارت دیگر قابلیت انجام بسیاری از کارها را داشته ولی فراموش کرده اند.

توانبخشی این قابلیتها را به آنها برمی گرداند. لازم به ذکر است که برخی تکنولوژیهای جدید مانند تحریک سلولهای مغزی بوسیله امواج مغناطیسی (rTMS)که سلولهای ناحیه آسیب دیده را تحریک می کند در فاز مزمن نیز اثر درمانی دارند.

درمان پارگی رباط صلیبی زانو

 

پارگی رباط صلیبی زانو

پارگی این رباط در ورزش‌هایی که همراه به ضربات شدید هستند و نیز هنگامی که زانو در هنگام حرکت سریع با هنگام توقف از از یک حرکت سریع دچار تغییر وضعیت شدید می‌شود، ممکن است رخ دهد.پارگی رباط صلیبی قدامی با علائم شنیدن صدای تق پس از ضربه، درد در بخش بیرونی و پشت زانو، تورم پس از چند ساعت، محدودیت حرکات زانو به علت درد و تورم و احساس ناپایداری در زانو، گیر کردن زانو یا خالی کردن زانو در هنگام انداختن وزن روی آن بروز می‌کند.

علل آسیب رباط صلیبی زانو 

هنگامی رباط متقاطع جلویی پاره می شود که در اثر ضربه انتهای فوقانی درشت نی(تیبیا) نسبت به ران(فمور) به سمت جلو رانده شود یا زانو شدیدا به سمت عقب حرکت کند و در عین حال چرخش کند.

شایع ترین مکانیسم پارگی رباط متقاطع جلویی (صلیبی قدامی)چرخش زانو به خارج به همراه والگوس(انحراف زانو به داخل) زانو است. در زمانی که فرد بر روی اندام مربوطه تکیه دارد و به صورت ناگهانی به سمت مقابل می چرخد و تغییر جهت می دهد.محل پارگی ممکن است در ناحیه اتصال این رباط به انتهای تحتانی ران , انتهای فوقانی درشت نی و یا در وسط باشد.

نشانه های پارگی رباط صلیبی زانو

معمولا افراد آسیب دیده عنوان می کنند که زمان آسیب در حین چرخش شدید و ناگهانی زانوصدایی از زانویشان شنیده اند و بلافاصله دچار درد شدید زانو شده اند .معمولا بعد از آسیب در ۲ ساعت اول زانو متورم وگرم می شود(که بیمار برای کنترل تورم باید روی نواحی اطراف مفصل که متورم است یخ بگذارد و هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار هر بار به مدت ۶ الی ۸ دقیقه این کار را انجام می دهد).

فرد اسیب دیده احساس بی ثباتی در زانو می کند و میگوید که در راه رفتن و تغییر جهت دادن زانویش خالی می کند . بعضی از بیماران فقط در حالت تند رفتن ،دویدن یا از پله پایین آمدن دچار درد یا خالی کردن زانو می شوند .

درمان پارگی رباط صلیبی زانو

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی درهر دو روش غیرجراحی و جراحی (گاهی حتی قبل از عمل جراحی) جهت تسریع وافزایش کیفیت روند درمانی بسیار موثر است.

جراحی

در مواردی که پارگی رباط کامل باشد نیاز به عمل جراحی خواهد بود.

 

درمان فتق دیسک کمر

اقدامات و توصیه های درمانی در بیماران فتق دیسک کمری

درمان براساس شدت بيماری دیسک کمر فرق می كند. در موارد شديد كه بيرون زدگی ديسک بزرگ است و سبب فلج اندام های تحتانی و يا بي اختياری در دفع ادرار يا مدفوع مي شود، جراحي بايد به سرعت انجام شود

در مواردي كه با فتق ديسک کمر فلج مختصری ايجاد شده است، اما بتدريج ميزان فلج رو به افزايش است نيز بايد فوری جراحی صورت بگيرد.

در ساير موارد بیماران دیسک کمر،معمولاً به مدت يك هفته تا 10 روز استراحت نسبی و سپس فیزیوتراپی توصيه می شود.

طي اين مدت بيمار بايد از نشستن حتي الامكان پرهيز كند و از خم و راست شدن و برداشتن اشياي سنگين يا رانندگي نيز دوری نمايد.

معمولاً طی اين مدت به بيمار داروهای مسكن تجويز مي شود. اغلب بيماران مبتلا به دیسک کمر طی اين مدت 10 روزه و پس از مدت کوتاهی فیزیوتراپی، بهبود قابل توجهی پيدا می كنند.

مي توان بعد از  10  تا  14 روز از زمان شروع بيماری دیسک کمر، برای بيمار ورزشهای تخصصی فیزیوتراپی را تجويز نمود.در کنار فیزیوتراپی آب درمانی و راه رفتن در آب در قسمت كم عمق استخر نیز مفید مي باشد.انجام نرمشهای كششی برای عضلات كمر و شكم نيز برای بیماران مبتلا به دیسک کمر مفيد است که باید با نظارت مستقیم فیزیوتراپیست باشد.

روشهای درمانی كايروپراكتيک در ديسک كمر ممكن است خطرناک باشد و در درصد كمی از بيماران ممكن است سبب تشديد علايم شود.

تاثیرات ورزش در بدن

تاثیرات ورزش در بدن

عضلات در حال ورزش 10 تا 18 برابر در حال استراحت احتياج به خون دارند، 20 دفعه بيشتر قند و اكسيژن مصرف مى نمايند، 50 بار زيادتر گاز كربنيك دفع مى نمايند، و با توجه به همين ارقام ، اهميت كار قلب هنگام ورزش روشن مى گردد .

در واكنش قلب در برابر كار عضلانى ، مشاهده مى شود ضربانهاى دبى ، حجم خون ، فشارخون و حتى تركيبات فيزيكوشيميايى خون را دگرگون مى سازد. ضربان قلب هنگام كار بدنى ، يعنى زمانى كه عضلات را به فعاليت مى داريم ، 2 - 3 و حتى 4 برابر، و امكان دارد به 200 ضربه در دقيقه برسد.

حجم خون 2 - 3 برابر و دبى قلب 6 - 7 و حتى 8 برابر و گاه زيادتر شود و دبى قلب از 4 ليتر در دقيقه ممكن است به 30 تا 35 ليتر در دقيقه برسد، در صورتى كه دبى قلب شخص سالم و ورزيده در حال معمولى25 ليتر است .

حجم قلب ورزش كاران و كارگرانى كه كار بدنى سنگينى دارند، بدون شك افزايش مى يابد، اما اين افزايش به عقيده بسيارى ، فيزيولوژيك و كاملا طبيعى است.

در اثر فعاليت بدن ، حجم قلب افزايش مى يابد، زيرا جدار بطن ها به ويژه بطن چپ ضخيم مى شوند، يعنى همانطور كه عضلات بازو در اثر ورزش يا ابتلا به برخى بيمارى ها قوى مى شود، عضلات قلب هم در اثر كار، قوى مى گردد و در نتيجه قدرت انقباض قلب زياد مى شود.

نقش ورزش در عضلات بدن :

1. قدرت انقباض و نظم ضربان قلب پس از مدتى ورزش كردن بهتر مى شود...

2. گنجايش ريه ها بيشتر مى گردد و در نتيجه ، اكسيژن بهترى و بيشترى به بدن مى رسد... ورزش صحيح و معتدل و متناسب با مزاج ، سبب نظم و ثبات حركات تنفس مى گردد و تنفس عميق تر، ولى شمارش آن كمتر مى شود.

3. هرچه شخص ورزيده تر باشد، مقدار سوخت بدنش نقصان مى يابد، يعنى در حقيقت در اثر مدتى ورزش كردن ، بدن بهتر از مواد غذايى خود استفاده مى كند.

4. رشد و نمو بهتر انجام مى گيرد، زيرا اكسيژن بهتر و بيشتر به تمام نسوج مى رسد و در نتيجه ، فعاليت غدد داخلى افزوده شده و بنابر عقيده اى در عضلاتى كه فعاليت مى كنند، موادى ايجاد مى شوند كه به رشد و نمو كمك مى نمايد.

5. قوه جذب و دفع بهتر مى شود.

6. بدن عادت مى كند در برابر مختصر فعاليت ، ناگهان نفس تنگى پيش ‍ نيايد و ضربان قلب زياد نشود و ديرتر خسته گردد و عرق نمايد.

7. هماهنگى بين اعصاب و مراكز عصبى و تقويت اعصاب ، ايجاد شده و كارهاى فكرى ، آسانتر مى شود.

تنفس و يا نفس كشيدن وسيله اى است كه با آن ، اكسيژن به همه بدن مى رسد و مواد زايد و اكسيده به بيرون ريخته مى شود. در خلال تمرين ، ميزان نفس كشيدن افزايش مى يابد. شخصى كه بدنش تربيت شده با تمرين هاى ورزشى است ، آهسته تر و عميق تر از افراد ديگر نفس مى كشد، فشارهاى وارد بر سيستم تنفسى خويش را با تلاش كمتر و كارايى بيشتر پاسخ ‌گوست .

تمرين ها به دستگاه هاضمه به دو طريق كمك مى كنند:

1. به علت پى آمد نياز بدن به غذا، اشتها را افزايش مى دهند، 2. حركت اندامهاى هاضمه تسريع مى شود و حركات دودى شكل معده - كه موجب هضم غذا مى گردد - سريعتر و راحت تر صورت مى گيرد.

تمرين هاى ورزشى ، عمل تخليه را بهبود و از يبوست پيشگيرى مى كند. حركات دودى شكل افزايش مى يابد و در نتيجه ، روند ترشحات بدن كارآمدتر تنظيم مى شوند. به طور كلى افرادى كه فعاليتهاى جسمانى بيشترى دارند، كمتر از افراد كم حركت ، به بيمارى سنگ كليه و اختلالات مشابه به آن مبتلا مى شوند.

بسيارى از مواد زايد، از طريق غدد عرق در پوست بدن بيرون ريخته مى شود. اين فرايند با تمرينهاى شديد ورزشى تسريع مى شود، علاوه بر اين ، عرق كردن باعث تميز شدن پوست مى گردد.

ارزش ديگر تمرينهاى ورزشى ، در افزايش توليد سلولهاى قرمز خون در بافتهاى لنفاوى استخوان است .شمارش هموگلوبين خون بر اثر فعاليت بالا مى رود. تمرينها از بالا رفتن فشار خون جلوگيرى مى كند.

به طور كلى نقش ورزش در سلامتى انسان آنقدر زياد است كه امروزه بسيارى از بيماريها را با ورزش مداوا مى كنند، كه به اين شيوه مداوا  ورزش درمانى تخصصی فیزیوتراپی گفته مى شود.

 

فیزیوتراپی پس از تعویض مفصل ران

 توانبخشی پس از جراحی تعویض مفصل ران

هدف از جراحی تعویض مفصل ران از بین بردن درد لگن است تا بیمار بتواند به راحتی راه برود. راه رفتن با یک مفصل مصنوعی نیاز به مهارت دارد. بیماری که مدتها به علت درد مفصل لگن درست راه نرفته بسیاری از مهارت های درست راه رفتن را از دست داده است پس باید این مهارت ها را دوباره بدست آورد. این کار با تمرین مداوم امکانپذیر است و در این راه یک فیزیوتراپیست خوب میتواند کمک های فراوانی صورت دهد. برای درست راه رفتن باید نکات خاصی رعایت شوند که در زیر در باره آنها توضیح داده میشود.

راه رفتن بیمار با واکر 

در حالت کاملا ایستاده محکم واکر یا عصای زیر بغل را بگیرید طوریکه به هر دو دستتان به یک اندازه نیرو وارد شود. پای سالم را کاملا به زمین گذاشته بطوریکه نیروی وزنتان کاملا به آن پا اعمال شود. پای طرف عمل شده را کاملا به زمین نفشارید و اجازه دهید با گرفتن واکر با هر دو دست، دست هایتان کار پای عمل شده را انجام دهند یعنی مقداری از نیروی وزنتان را به عوض اینکه پای عمل شده تحمل کند، دست هایتان تحمل کند. اینکه چه مقدار از وزنتان را میتوانید بر روی پای طرف عمل شده بیندازید را پزشک ارتوپد معالجتان مشخص میکند.

سپس واکر را کمی به جلو ببرید. بعد پای عمل شده را یک قدم به جلو بگذارید. سعی کنید موقع گذاشتن پا به زمین اول پاشنه پایتان به زمین برسد. سپس پای سالم را به همین ترتیب به جلو آورده و در کنار پای عمل شده قرار دهید. کاملا دقت کنید، موفعی که پای سالم میخواهد به طرف جلو بیاید باید از روی زمین بلند شود. در این حال باید مراقب باشید که اگر از دست هایتان استفاده نکنید تمام نیروی وزنتان روی پای عمل شده میفتد که درست نیست.

پس وقتی که پای طرف سالم در هوا است و در حال جلو آمدن است نیروی وزن باید به سه قسمت تقسیم شود و به دست راست و دست چپ و پای عمل شده وارد شود. به زبان دیگر در این موقعیت باید مقداری از وزن روی پای عمل شده باشد و مقداری از وزن روی دست ها باشد.

در راه رفتن عجله نکنید و این مراحل را خیلی آرام انجام دهید. شما این نوع راه رفتن را قبلا تجربه نکرده اید و ممکن است ابتدا برای شما کمی مشکل باشد و مثل کودکی که تازه راه رفتن را یاد گرفته است باید در هر قدم که برمیدارید به این مراحل فکر کنید. کم کم این مراحل ملکه ذهنتان میشود و میتوانید آنها را بدون فکر کردن و سریعتر انجام دهید ولی تا رسیدن به آن مرحله آرامش خود را حفظ کرده و آرام راه بروید.

راه رفتن با عصای زیر بغل یا عصای دستی

در چند هفته اول لازم است تا با واکر راه بروید و وقتی بعد از مدتی تعادل و حرکت اندام و قدرت عضلات بهتر شد میتوانید بجای واکر از عصای زیر بغل و سپس از عصای دستی استفاده کنید. شما وقتی آماده استفاده از عصا هستید که موقع استفاده از واکر به جلو خم نشوید و بتوانید بدون واکر روی هر دو پا بایستید. عصا را در دست مقابل طرفی که عمل شده است بگیرید.

استفاده بیماران از پله

 شما وقتی میتوانید از پله استفاده کنید که حرکت و قدرت مفصل ران شما خوب شده باشد. در ابتدا باید حتما از حفاظ ریلی کنار پله استفاده کنید و پله ها را یکی یکی بالا یا پایین بروید. در موقع بالا رفتن از پله اول پای سالم را بالا بگذارید و در موقع پایین آمدن از پله اول پای عمل شده را روی پله پایینی بگذارید. ارتفاع پله ها باید حداکثر 15 سانتیمتر باشد.

پیاده روی مستقل بیماران

هدف از عمل جراحی تعویض مفصل لگن از بین رفتن درد است تا بتوانبد راحت راه بروید.

برای راه رفتن به نکات زیر توجه کنید:

• تا وقتی تعادل و قدرت کافی را بدست نیاورده اید از عصا استفاده کنید.
• در ابتدا روزی 3 تا 4 بار و هر بار 5 تا 10 دقیقه راه بروید و بتدریج که قدرت شما افزایش یافت آن را به روزی 2 تا 3 بار و هر بار 20 تا 30 دقیقه افزایش دهید.
• در نهایت سعی کنید راه پیمایی بصورت هفته ای 3 تا 4 بار و هر بار 20 تا 30 دقیقه را تا آخر عمر ادامه دهید.

طب سوزنی چیست

طب سوزنی 

بر طبق نظریه سنتی چینی، طب سوزنی روشی است که توسط آن، جریان انرژی یا نیروی زندگی که به qi یا Chi معروف است، در بدن به توازن می رسد.طب سوزنی، وارد کردن سوزن هایی بسیار نازک در نقاط خاصی از بدن است. منشأ آن منسوب به کشور چین است و قدمتش به هزاران سال می رسد. اما این طب در دهه های اخیر، محبوبیت قابل توجهی در ایالات متحده و اروپا پیدا کرده است.

بر طبق نظریه سنتی چینی، طب سوزنی روشی است که توسط آن، جریان انرژی یا نیروی زندگی که به qi یا Chi معروف است، در بدن به توازن می رسد.

طب سوزنی کانال ها و مجراهای عبور انرژی را تنظیم می کند که منجر به تعادل انرژی در بدن می شود.

در مقابل، پزشکان غربی، طب سوزنی را روشی مفید و موثر برای تحریک اعصاب و بافت های همبند می دانند. پزشکان غربی معتقدند که این تحریکات، باعث افزایش مسکن های طبیعی بدن و بهتر شدن جریان خون می شود.

پزشکان غربی، طب سوزنی را روشی مفید و موثر برای تحریک اعصاب و بافت های همبند می دانند

هنوز به طور دقیق مشخص نشده که طب سوزنی چرا و چگونه میزان درد را کاهش می دهد.

مطالعات متعدد نشان داده است که طب سوزنی بر روی برخی افراد، اثر کمی دارد و یا بی اثر است. هر چند که نوع درمان استفاده شده برای برخی افراد نیز موثر بوده است.

طب سوزنی برای چه بیماری هایی مفید است؟

تاثیرگذاری طب سوزنی برای دردها و بیماری های زیر بیشتر است:

• تهوع ناشی از شیمی درمانی
• سردرد
• فیبرومیالژی (درد مزمن عضلات)
• درد زایمان
• درد کمر
• قاعدگی دردناک
• میگرن
• آرتروز
• درد دندان
• تنیس البو

خطرات طب سوزنی 

چنانچه شما برای شروع درمان با طب سوزنی، نزد یک پزشک متخصص بروید، خطرات استفاده از این روش درمانی بسیار کم است. اما لازم است از برخی خطرات و عوارض جانبی احتمالی آن نیز آگاه باشید:

• درد، خونریزی یا کبودی در بخش های سوزن خورده
• صدمه به اعضای داخلی همچون ریه (در صورتی که سوزن با فشار و به صورت عمیق وارد شود)
• بیماری های عفونی مانند هپاتیت و ایدز (در صورت استفاده از سوزن های آلوده و استفاده شده)
• بدن هر فرد، برای درمان، به نوع خاصی از طب سوزنی پاسخ مثبت می دهد. اما شرایطی وجود دارد که ممکن است عوارض را در بعضی افراد افزایش دهد:
• چنانچه از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنید، ممکن است کبودی بیشتری داشته باشید و حتی دچار خونریزی شوید.
• در برخی از انواع طب سوزنی، پالس های خفیف الکتریکی از طریق سوزن به بدن منتقل می شود که ممکن است در عملکرد قلب برخی افراد که از ضربان ساز استفاده می کنند، تداخل و اشکال ایجاد کند.
• زایمان زودرس، عارضه ای است که در اثر تحریکات برخی از انواع طب سوزنی بر خانم های باردار ظاهر شده است.

 منبع

http://physiotherapy-tehran.blogfa.com 

هپاتیت آ و علائم آن

 

هپاتیت آ

هپاتیت آ (Hepatitis A) نوعی بیماری عفونی حاد کبد است که توسط ویروس هپاتیت آ ایجاد می‌شود. هپاتیت آ از راه خوردن یا نوشیدن غذا و آبی که با مدفوع فرد آلوده و همچنین ممکن است از طریق تماس نزدیک با فرد آلوده منتقل شود. این بیماری در موارد شدید میتواند منجر به نارسایی حاد کبد شود.

تزریق واکسن در پیشگیری از بیماری مؤثر است. افرادی که به ایدز مبتلا هستند بیشتر در معرض ابتلا به هپاتیت A هستند و علائم در آنها شدیدتر و بهبودی طولانی‌تر است.

علائم هپاتیت آ

• تهوع و استفراغ
• اسهال
• زردی پوست
• تب
• درد شکم
• بی‌اشتهایی
• یرقان و زردی پوست یا چشم‌ها 
• تیره شدن ادرار
• خستگی و کوفتگی
• درد در ناحیه بالا و طرف راست شکم
• کاهش وزن
• درد مفاصل
• بی‌رنگ شدن مدفوع

درمان هپاتیت آ

• استراحت و مصرف مایعات
• تجویز مسکن ها مانند ایبوپروفن برای بهبود درد و خستگی
• پیوند کبد در موارد نارسایی حاد کبد

 

مطالب مرتبط:

هپاتیت ب و راههای درمان 

هپاتیت ای 

هپاتیت سی و عوارض آن 

مواد غذایی مفید برای تسریع بهبودی پس از سکته مغزی

 

مواد غذایی مفید برای تسریع بهبودی پس از سکته مغزی

تغذیه مناسب یکی از عوامل تاثیر گذار در تسریع دوران بهبودی پس از سکته مغزی دارد.
برنامه غذایی مناسب و مقوی در تقویت عمومی بدن موثر بوده و در کاهش خطر سکته مغزی دوم موثر بوده و انرژی لازم را بهبودی سریعتر فراهم می کند.

برخی مواد غذایی با خواص خاص خود نقش مهمی در بهبودی بهتر و سریعتر بیمار پس از سکته مغزی دارند که در این مقاله به برخی از آنها اشاره کرده ایم.

روغن ماهی

روغن ماهی غنی از اسیدهای چرب امگا ۳ است که موجب افزایش سلامتی مغز میشود.
روغن ماهی به کاهش سطح تری گلیسیرید کمک می کند و اسید های چرب موجود در آن به پیشرفت عملکرد طبیعی مغز کمک می کنند. 
روغن ماهی در پیشگیری از سکته مغزی نیز مفید است.

کوآنزیم Q10

آنتی اکسیدانی قوی است که از بافت ها در مقابل آسیب ناشی از رادیکال های آزاد کمک می کند.
عوارض ناشی از رادیکال های آزاد خطر بسیاری از بیماری ها مانند سکته قلبی و مغزی را افزایش میدهند.
این ویتامین می تواند خطر پیشرفت بیماری قلبی عروقی را کاهش داده و در نتیجه خطر سکته مغزی دوم را نیز کاهش دهد.

این ویتامین در اسفناج، کلم بروکلی، و گل کلم به مقدار کم وجود دارد.

ویتامین B3 (نیاسین)

این ویتامین به بهبود عملکرد مغز بعد از سکته مغزی کمک کرده و در بهبود سطح کلسترول خوب بدن که در مبتلایان سکته مغزی کاهش یافته موثر است.

این ویتامین در ماهی تون و سالمون، گوشت مرغ و بوقلمون، فندق و برنج سبوس دار موجود است.

درای نیدلینگ چیست؟

 

 

درای نیدلینگ چیست؟

درای نیدلینگ یا سوزن خشک یکی از روش های درمانی جدید است که در فیزیوتراپی کاربرد دارد.

در این روش از یک سوزن بسیار نازک و مخصوص برای درمان گرفتگی و اسپاسم عضلات و نقاط ماشه ای عضلات و ... استفاده میشود.

درای نیدلینگ هم در روش درمان و هم در توضیح مکانیسم عمل با طب سوزنی متفاوت است.

درای نیدلینگ برای کاهش درد، بهبود سطح سلامت، نرمال شدن فانکشن و مکانیک بافت های بدن بکار میرود.

رفع کوتاهی عضله، از بین بردن منشا ناراحتی عضله، نرمال کردن حساسیت عصب محیطی، بهبود بافت صدمه دیده و کاهش فعالیت خودبخودی عضله از اهداف استفاده از سوزن خشک هستند. 

انجام درای نیدلینگ اغلب بدون درد است ولی ممکن است که فرد در حین انجام درای نیدلینگ درد خفیفی در محل سوزن ها احساس کند.

انجام درای نیدلینگ عوارض جانبی خاصی در پی نداشته و تنها ممکن است تا 24 ساعت احساس کرختی و بی حسی در موضع درمان احساس شود.

درای نیدلینگ یک مدالیته و روش نوین در فیزیوتراپی است و فقط فیزیوتراپیست با توجه به داشتن دانش جامع و طی کردن دوره های لازم مجاز به انجام آن می باشد.

با توجه به مشکل و بیماری فرد و تشخیص فیزیوتراپیست تعداد جلسات درمانی متفاوت خواهد بود و فاصله بین جلسات درمانی اغلب ۴۸ ساعت تعیین میشود.

کاربرد درای نیدلینگ

• بهبود و درمان بسیاری از مشکلات عضلانی _ اسکلتی مانند :
• درد سیاتیک
• درد های زانو
• درد ناشی از آسیب های مکرر مفاصل
• گرفتگی های عضلانی
• شانه منجمد
• تنیس البو
• گلف البو
• سندرم تونل کارپال
• درد لگن
• دردهای مچ و کف پا
• درد و گرفتگی عضلات همسترینگ و ران
• سردردهای گردنی

حالت قرارگیری مناسب بدن

 

حالت قرارگیری مناسب بدن چگونه است

موقعیت قرارگیری مناسب بدن به اندام های درونی شکم این امکان را می دهد که بدون فشار زیادی که می تواند باعث مشکل در جریان طبیعی و عملکرد دستگاه گوارش گردد، وضعیت طبیعی شان را به خود بگیرند.

وضعیت قرارگیری مناسب بدن چگونه است و چرا انقدر اهمیت دارد؟
اساسا حالت قرارگیری درست بدن به هم ترازی بدن با لحاظ نیروی همیشه حاضر گرانش توجه دارد.

ما چه در وضعیت ایستاده باشیم، یا نشسته و درازکش، جاذبه ی زمین،
نیرویی بر مفاصل، رباط ها، و عضلات ما وارد می آورد.
حالت قرارگیری مناسب، مستلزم توزیع نیروی گرانش به وسیله بدن ما می باشد،
به گونه ای که به هیچ یک از ساختارهای بدن فشار بیش از اندازه وارد نگردد.

اهمیت حالت قرارگیری مناسب بدن برای سلامتی :

1 حالت قرارگیری مناسب بدن چهارچوب ذهنی تان را عوض می کند.

حالت قرارگیری بدن می تواند بر قالب ذهنی شما تاثیر گذار باشد و قالب ذهنی شما نیز می تواند حالت قرارگیریتان را تحت تاثیر قرار دهد!
پس زمانی که شما خوب و شاد می باشد و بر همه موارد تسلط دارید، به طور معمول حالت قرارگیری تان صحیح می باشد.

در مقابل، اشخاصی که افسرده هستند و دردهای مزمن دارند،
بیشتر به وضعیت خمیده می ایستند یا می نشینند.

اگر احساس افسردگی کردید، یا به وسیله چیزی مضطرب بودید، تلاش نمایید حالت قرارگیریتان را عوض کنید، صاف بایستید و نفس عمیق بکشید.

داشتن حالت قرارگیری صحیح در نشستن و ایستادن، تنفس کامل و طبیعی را راحتتر می کند و به آرامش و تمرکز کمک می کند.

خیلی از تمرینات شرقی نظیر یوگا و تای چی روی حالت بدن (حالت قرارگیری) فعالیت می کنند.

2 حالت قرارگیری مناسب بدن به عضلات و مفاصل کمک می نماید.

حالت قرارگیری مناسب بدن به ما کمک می کند تا استخوان ها و مفاصل را در هم ترازی صحیحی نگه داریم،
به شکلی که از عضلات ما به شکل صحیحی استفاده شود و پوشش غیر طبیعی سطوح مفصل که می تواند منجر به آرتریت و درد مفاصل گردد، کاهش پیدا کند.

همچنین فشار بر روی رباط هایی که مفاصل ستون مهره ها را کنار هم نگاه می دارند، کم شود و احتمال صدمه دیدگی را به کم ترین میزان می رساند.

یک حالت قرارگیری درست به عضلات این امکان را می دهد که موثرتر کار کنند و باعث می گردد که بدن از انرژی کمتری استفاده نماید،
در نتیجه از خستگی عضلات ، کشش عضلانی، مشکلات بیش کاری و حتی درد عضلانی و درد پشت نیز پیشگیری می کند.

حالت قرارگیری خوب در نشستن و ایستادن، تنفس کامل و طبیعی را راحتتر می کند.

3 قرارگیری درست بدن ستون مهره ها را سالم نگه می دارد.

حالت قرارگیری مناسب بدن، یک راه راحت ولی خیلی مهم برای سالم نگه داشتن چندین ساختار پیچیده در پشت و ستون مهره ها می باشد.

حمایت از پشت مخصوصا برای افرادی اهمیت دارد که ساعات طولانی پشت میز و کامپیوتر می نشینند و یا در طی روز سر پا می باشند.

نداشتن حالت قرارگیری درست و عدم حمایت کافی از پشت می تواند کشش را بر عضلات بالا ببرد و بر ستون مهره ها فشار وارد کند.

فشار ناشی از حالت قرارگیری بد در طول زمان می تواند ویژگی های آناتومیک ستون مهره ها را عوض کند و منجر به احتمال انقباض عروق خونی و اعصاب گردد.

نشستن و ایستادن با هم ترازی درست، به شما کمک میکند که با خستگی و فشار کمتر روی رباط ها و مفاصل بدنتان،
بشکل موثرتری کار نمایید.

بعضی از مواقع حالت قرارگیری درست،
اولین گام برای شکستن عادات قدیمی حالت قرارگیری نامناسب و کاهش استرس و فشار روی کستون مهره ها می باشد.

پس به کلام بزرگ ترها گوش فرا دهید و «صاف بنشینید».

4 حالت قرارگیری مناسب بدن باعث می شود تنفس آسانتر شود.

در مطب پزشکان، اکثرا از ما خواسته می شود که زمان گوش دادن به صداهای ریه، صاف بنشینیم.
این کار بندرت تاثیر دائمی دارد، زیرا تا لحظه ای که لازم باشد به افراد یادآوری شود که این کار را انجام دهند،
یعنی بدن آنها عادت کرده که در وضعیت خمیده راحت تر باشد.

هنگامی که آنها تلاش می کنند صاف بنشینند،
عضلات و تاندون های جلویی را که در حال حاضر بیش از اندازه کوتاه شده اند را سفت می کنند و این باعث محدودیت هایی در سهولت حجم تنفس می گردد.

حتی کمی سفت کردن این عضلات برای صاف کردن بیشتر شخص،
باعث سفتی در کل بالا تنه می شود و تنفس عمیق را سخت می کند.

5 قرار گرفتن بدن در حالتی درست باعث می شود لاغرتر و جوان تر بنظر آید

زمانی که یک حالت قرارگیری درست داشته باشید، سریعا 1.5 تا 3 کیلوگرم از وزن ظاهری تان کم می شود!
این کار باعث می شود که شما باریک تر و جوان تر بنظر آیید و لباس هایتان بهتر بنظر خواهند آمد.

6 صاف ایستادن تصویری بهتر و مطمئن تر از شما نشان می دهد.

حالت قرارگیری درست بدن، اعتماد بنفس را بالا میبرد. این را امتحان کنید:
در مقابل یک آینه، یک نفس عمیق بکشید و صاف بایستید.
بعد قوز کنید. این کار را چند بار تکرار نمایید. تفاوت را حس خواهید کرد
در مورد اشخاص پیرامون تان که از نظر شما با اعتماد به نفس هستند فکر کنید.

من فکر می کنم که خیلی از این افراد،
صاف می ایستند و حالت قرارگیری خیلی مناسبی دارند. این حتما اعتماد بنفس را نشان می دهد.

حالت قرارگیری مناسب بدن، اعتماد بنفس را افزایش خواهد داد.

7 حالت قرارگیری مناسب بدن گردش خون و گوارش را بهتر می کند.

هنگامی که بحث در مورد دستگاه گوارش می شود، حالت قرارگیری مناسب بدن به اندام های درونی شکم،
این امکان را می دهد که بدون فشار اضافی که می تواند باعث مشکل در عملکرد طبیعی دستگاه گوارش شود،
حالت طبیعی شان را به خود بگیرند. حالت قرارگیری نادرست بدن و قوز کرده بعنوان یک عامل تاثیر گذار در اختلالات گوارشی گوناگون،
از برگشت اسید معده گرفته تا یبوست و حتی فتق، در نظر گرفته می شود.

تاثیر انواع غذاها بر خواب

تاثیر انواع غذاها بر خواب

مصرف پروتئین شبانه را به حداقل برسانید

پروتئین بخش مهمی از رژیم غذایی روزانه است ولی برای زمان خواب به هیچ وجه مناسب نمی باشد.
گوارش غذاهای سرشار از پروتئین و چربی مشکل تر می باشد پس نزدیک زمان خواب از مصرف آنها صرف پرهیز نمایید و به جای آن یک لیوان شیر گرم یا مقدار کربوهیدراتهای خوب نظیر کراکر مصرف نمایید.

مراقب کافئینهای نهفته باشید

یک فنجان قهوه در شب میتواند در خوابتان اختلال ایجاد کند.

حتی کافئین متوسط نیز موجب مشکل در خواب می شود.

ولی اکثر افراد بعضی منابع کافئین نظیر شکلات، نوشابه، چای و قهوه کافئین زدایی شده را نمیشناسند یا آنها را فراموش میکنند.
برای خواب با کیفیت تر ۴ تا ۶ ساعت قبل از خواب از مصرف کافئین پرهیز کنید.

مصرف کمی میان وعده قبل از خواب به خواب راحت کمک می کند.

 

از غذا های سرخ کردنی و برگر پرهیز کنید

اگر به دنبال علت دیگری برای خود داری از غذاهای پرچرب هستید، این مطلب را بخوانید:

پژوهش ها نشان داده اند که افرادی که اکثرا غذاهای پر چرب مصرف می کنند نه فقط دچار اضافه وزن می شوند
بلکه مشکل در سیکل خواب را نیز تجربه میکنند.

غذای سنگین گوارش را فعال میکند و این باعث می شود در میان خواب نیاز به دستشویی پیدا کنید.

غذاهای سرشار از تریپتوفان مصرف نمایید

همه شنیده اید که نوشیدن شیر گرم شب چه خواب خوبی برایمان رقم میزند ولی میدانید چرا ؟
محصولات لبنی حاوی تریپتوفان می باشند که خواب را کیفیت میبخشند.

غذاهای دیگر که حاوی مقدار زیادی تریپتوفان هستند عبارتند از موز، مغزهای گیاهی و تخمه ها،  عسل و تخم مرغ.

مشروبات الکلی مصرف نکنید

اگر چه به ظاهر ممکن است الکل موجب به خواب رفتن سریعتر فرد شود اما بیداریهای مکرر، کاهش کفیت خواب، سردرد، تعریق شبانه و کابوس نیز حاصل مصرف الکل است.

کربوهیدرات مصرف نمایید

غذاهای سرشار از کربوهیدراتها با افزایش تریپتوفان در خون در کنار غذاهای لبنی مکمل مناسبی برای خواب به شمار می آیند.

پس اگر به دنبال مقداری میان وعده شبانه دیر وقت می باشید تا خوابتان بگیرد،
میتوانید مقداری شیر و غلات صبحانه، ماست و کراکر یا نان و پنیر مصرف کنید.

از ساعت ۸ شب به بعد مصرف مایعات را به حداقل برسانید

مصرف مقدار کافی مایعات در روز برای بدن ضروری می باشد ولی قبل از خواب میتواند برایتان مشکل ایجاد کند.

اگر در هنگام خواب مجبور باشید مرتبا برای رفتن به توالت بیدار شوید خوابتان دچار مشکل شده و کیفیت آن کم میشود.

پیش از خواب میان وعده بخورید

اگر دچار بی خوابی شده اید، وجود میزان اندکی غذا در معده به شما کمک میکند بخوابید.

ولی از این شیوه به عنوان مجوز پرخوری استفاده نکنید، این میان وعده باید اندک باشد.

مصرف غذای سنگین دیر وقت میتواند بر دستگاه گوارش فشار وارد کند و موجب ناآرامی شما شده و خوابتان را دچار اختلال میکند.

داروها نیز ممکن است حاوی کافئین باشند

بعضی از داروهای تجویزی و بدون نسخه حاوی کافئین می باشند نظیر مسکنها، قرصهای کاهش وزن، دیورتیکها و داروهای سرماخوردگی.

این داروها و داروهای دیگر ممکن است به مقدار یک فنجان قهوه و یا حتی بیشتر از آن کافئین داشته باشند.

برچسب روی داروهای غیر تجویزی یا تجویزی را بخوانید تا بدانید این داروها با خواب شما تداخل ایجاد میکنند یا نه.

حواستان به غذاهای تند و سنگین باشد

خوابیدن با شکم پر موجب ناآرامی می گردد.
زیرا دستگاه گوارش زمانی که میخوابید کندتر کار میکند ممکن است موجب سوزش معده شود.

غذاهای تند و ادویه ای نیز چنین تاثیری می گذارند.
غذای پر حجم و سنگین را حداقل ۴ ساعت پیش از زمان خواب مصرف کنید.

ورزش در هوای آلوده

 

ورزش در هوای آلوده

هر چند که ورزش مرتب و دقیق برای بهبود آمادگی جسمانی و جلوگیری از خیلی بیماری ها توصیه می گردد
اما احتمال دارد انجام تمرینات شدید ورزشی در وضعیت آلودگی هوا از فواید آن بکاهد.

البته بعضی از صاحبنظران تاثیرات مفید ورزش را حتی در چنین وضعیتی بر مضرات احتمالی غالب می دانند ،
اما در وضعیتی که میزان شاخص کیفیت هوا بالاتر از 100 باشد ترجیح داده می شود که از فعالیت سنگین در هوای باز آلوده مخصوصا در منطقه ای که ترافیک سنگین و کم تحرک وجود دارد اجتناب شود.

البته آلودگی نباید بهانه ای برای کم تحرکی شود و در روزهای آلوده انجام تمرینات در فضاهای بسته ای که تهویه و کیفیت هوای خوب دارند از راهکارهای جایگزین می باشد

برای ورزش در بیرون منزل نکات زیر توصیه می گردد :

در وضعیت آلودگی زیاد هوا ،
با ورزش در فضاهای بسته مانند سالن می توان تاثیرات آلودگی هوا در زمان ورزش را کم کرد.

پارک های بزرگ را برای ورزش کردن انتخاب نمایید.
هرچه بین شما و خیابان تعداد درختان بیشتری قرار داشته باشد، آلودگی هوا کمتر به شما می رسد.
به خاطر داشته باشید که درخت ها هوا را پاک می کنند.

از باران و باد استقبال نمایید چون در این وضعیت ها آب و هوایی جریان باد ذرات خبیلی ریز آلاینده ها را با خود می برد و شما دیگر در حین تحرک آن را استنشاق نمی کنید.

در صورت امکان داخل منزل ورزش کنید.

از ورزش کردن در ساعات شلوغ و پرترافیک جداً خود داری کنید
هرچه تعداد خودروها و وسایل نقلیه در خیابان ها بیشتر باشد یعنی آلودگی بیشتر هوا است.

نزدیک جاده‌ها و خیابان‌هایی که کامیون‌های سنگین و اتوبوس‌ها در آن در حرکتند ورزش نکنید.

در وضعیت های آلودگی بالای هوا ، فضاهای ورزشی باز مانند استادیوم های ورزشی رو باز
و ایستگاههای ورزشی کنار خیابان های اصلی شهرها نمی تواند محل خوبی برای ورزش کردن باشد.

در آغاز صبح یا بعد از غروب ورزش نمایید.

تا جای ممکن در زمانهایی که آلودگی در بیشترین میزان است باید از ورزش کردن و حتی فعالیتهای روزانه بیرون از خانه پرهیز کرد

اگر دچار اشکال تنفسی شدید گشتید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و به نزد دکتر بروید.