کوکسا وارا چیست؟

 

کوکسا وارا

کوکسا وارا (Coxa vara) نوعی تغییر شکل یا دفرمیتی در مفصل ران است که در آن زاویه بین گردن استخوان ران و تنه استخوان کاهش یافته است. در این عارضه زاویه بین گردن و تنه استخوان ران به کمتر از 135-120 درجه میرسد. 

کوکسا وارا یک ناهنجاری ناشایع است و شیوع آن حدود یک در 20 هزار است. عارضه در یک سوم موارد دو طرفه است.

کوکسا وارا ممکن است بطور مادرزادی وجود داشته باشد و یا بصورت اکتسابی ایجاد شود. کوکسا وارای مادرزادی که از نوع اکتسابی آن شایعتر بوده و در زمان تولد وجود دارد ولی علائم آن معمولا در زمان بچگی بروز میکند.

علائم کوکسا وارا

- لنگیدن پا معمولا بدون درد

- کاهش طول اندام مربوطه حدود 1.5 تا 4 سانتیمتر

- مبثت بودن تست ترندلنبرگ

- راه رفتن اردک گونه بچه در نوع دو طرفه

- برجستگی تروکانتر بزرک در لگن این بچه ها برجسته تر از معمول میباشد

- کاهش توانایی دور کردن ران

- محدودیت در چرخش داخلی مفصل ران 

دلایل کوکسا وارا

- ارثی

- راشیتیسم

- دیسپلازی فیبرو

- آسیب به صفحه رشد بالای استخوان ران

- بیماری پرتس

- عفونت بالای استخوان ران

- استئوژنز ایمپرفکتا

درمان کوکسا وارا

در مواردی که کاهش زاویه بین گردن و تنه استخوان ران زیاد باشد و علائم شدید باشد عمل جراحی ضروری میباشد. در این جراحی تنه استخوان ران در قسمت های بالایی (زیر تروکانترها) شکسته شده و در وضعیتی که زاویه بین گردن و تنه اصلاح شود توسط پیچ و پلاک ثابت و بیحرکت میشود.

 

منابع

fa.wikipedia.org

iranorthoped.ir

http://drjanpour.ir

کمردرد

دفورمیتی ها و بیماریهای ستون فقرات کمری

 

پوسچر sway-back

در این حالت: سر فوروارد شده، مهره های گردنی کمی اکستنشن دارند، مهره های توراسیک افزایش فلکشن (کایفوز بلند)، مهره های کمری در قسمت تحتانی دچار فلکشن (کاهش لوردوز) و لگن در تیلت خلفی قرار میگیرد. معمولا در این پوسچر عضلات فلکسور تک مفصلی هیپ که مهمترین آنها ایلیاکوس است، عضله اوبلیک اکسترنوس ابدومن، اکستانسورهای فوقانی ستون فقرات کمری و فلکسورهای گردن ضعیف هستند. این پوسچر به دلیل فشاری که روی مفاصل فاست سگمانهای تحتانی و مفصل ساکروایلیاک وارد میکند، میتواند موجب کمر درد مزمن شود.

پاتولوژی های التهابی که منجر به کمر درد میشوند

اسپوندیلیت آنکیلوزان (AS)

در این بیماری مفاصل ستون فقرات بویژه دیسک بین مهره ای، به صورت پیشرونده ای، ملتهب و سپس استخوانی میشوند. این بیماری جزو زمره بیماریهای روماتولوژیک سرونگاتیو است. به این صورت که در آزمایش خون فرد مبتلا، فاکتور رماتیسمی دیده نمیشود. علت آن نامشخص است ولی احتمالا ارث مهم است. بین 1 تا 6 درصد موارد از کودکی شروع میشود. بروز آن در مردان شایع و در طی دهه های سوم و چهارم زندگی شروع میشود. بر خلاف آرتریت روماتوئید این بیماری در خانمها نادر است. معمولا بیماری از مفصل ساکروایلیاک شروع شده و به تدریج به طرف بالا میرود و سگمانهای بالایی را درگیر میکند. درگیری مفاصل کوستوورتبرال موجب کاهش انعطاف پذری قفسه صدری و در نتیجه کاهش ظرفیت دم و حیاتی تنفس میشود. گاهی همراه با علائم ستون فقرات، درد و التهاب در تاندون آشیل و فشیای پلانتار وجود دارد. این بیماری پیشرونده است و گرچه گاهی خود به خود در مراحل اولیه متوقف میشود، معمولا فیوژن کامل ستون فقرات همراه با تغییرات مشخص کننده که درعکس ساده رادیولوژی به نام Bambo Spine نامیده میشود، مشهود است. خم شد پیشرونده ستون فقرات توراسیک همراه با کاهش لوردوز کمر، موجب ایجاد پوسچر پاتولوژیک خاصی به نام Question mark deformity میشود. در مراحل انتهایی و شدید بیماری که مفاصل منوبریواسترنال فیوز میشوند، بیمار به دلیل ضعف تنفسی زمین گیر شده و درنهایت expire میشود. در این بیماری معمولا ESR بالاست (بین 120 تا 140) و جزو Red flagهای کمر درد محسوب میشود. معمولا در مراحل ابتدایی، فرد مبتلا با کمر درد متوسط تا شدید مراجعه میکند. بنابراین بررسی های دقیقتر که در ادامه جلسات گفته خواهد شد، الزامیست.

هیپرستوز منتشر ایدیوپاتیک اسکلتی (DISH)

این حالت بیماری التهابی نسبتا خوش خیم است که بیماری Forestier نامیده میشود. گاهی این بیماری با AS اشتباه میشود. این بیماری با وجود کلسیفیکاسیون در طول لبه های قدامی-جانبی حداقل چهار جسم مهره ای به هم پیوسته، مشخص و تشخیص داده میشود. با این حال، فضاهای دیسک حفظ میشوند (برخلاف اسپوندیلیت آنکیلوزان)، بدون کاهش ارتفاع یا تغییرات اساسی دیگر، و مفاصل ساکروایلیاک و مفاصل فاست، فیوز نمیشوند. در این بیماری محدودیت محسوس نیست ولی بیمار با درد شدید سگمان های وسطی کمر مراجعه میکند. استفاده از گرما بویژه در ابتدای بیماری کنتراندیکاسیون دارد. اغلب بیماران بعد از استفاده از مدالیتی های گرمایی علائمشون تشدید میشود.

بیماری پاژه (استئوئیت دفورمانس)

این بیماری جزو زمره بیماریهای التهابی نسبتا شایع در کمر است. تشخیص آن بر پایه یافته های رادیولوژیک گذاشته میشود. در این بیماری، سلولهای استئوکلاست (استخوان خوار) زیاد و فعال میشوند و استخوان را میخورند. سپس بر اثر واکنشهای التهابی استخوان سازی متوقف شده و بافت استخوان با بافت فیبروز و اسکلروتیک جایگزین میشود. بیماران ممکن است دچار شکستگی، انترپمنت عصب سیاتیک، استئوآرتریت و دفورمیتی مهره های کمری شود. در تمام مراحل بیماری پاژه درد و التهاب در ناحیه لومبار مشهود است. معمولا درد بیمار با خوردن یک مسکن کانوشنال مانند آسپرین کاهش می یابد. تغییرات و مرحله بیماری در MRI به صورت تیره شدن و کاهش دانسیتی در جسم مهره ای دیده میشود. به ویژه در لبه های قدامی و خلفی جسم مهره ای.

درمان صافی کف پا

صافی کف پا 

♦هنگامی که تمام ناحیه کف پا در هنگام ایستادن در تماس با زمین قرار گرفته یا نزدیک به زمین باشد، به این شرایط در اصطلاح صافی کف پا گفته می شود. در نتیجه این مشکل، هیچ انحنا یا قوس مشخصی در کف پا وجود ندارد. صافی کف پا یک مشکل عادی است که بر ۲۰ تا ۳۰ درصد جمعیت تاثیر می گذارد. این مسئله یک نقص پیچیده است و انواع و میزان متفاوتی از آن در بین افراد مختلف قابل مشاهده می باشد. این مشکل با توجه به شدت می تواند سطوح مختلفی از علائم و ناتوانی ها را برای فرد به همراه داشته باشد. صافی کف پا همچنین به عنوان اختلال عملکرد تاندون تیبیال خلفی یا کف پای صاف نیز شناخته می شود.

فیزیوتراپی یکی از بهترین روش های غیر جراحی برای درمان صافی کف پا محسوب می شود. روش های مورد استفاده در فیزیوتراپی به شرح زیر هستند:

 

- تکنیک درمان دستی (MTT)

- ورزش درمانی (TE)

- باز آموزی عصبی عضلانی (NMR)

- تمرین های حرکتی

انواع صافی کف پا

دو نوع رایج از صافی کف پا را می توان در بین افراد مشاهده کرد که عبارت از صافی کف پای انعطاف پذیر و صافی کف پای سخت است.

▪اگر یک نفر در حالت نشسته یا ایستاده بر روی انگشتان خود، انحنای کف پا داشته باشد، اما با قرار دادن کامل پا بر روی زمین، انحنا یا قوس کف پا از بین برود، فرد مورد نظر صافی کف پای انعطاف پذیر دارد. به هر حال، اگر صرف نظر از نشسته یا ایستاده بودن، کف پای فرد صاف باشد، در اصطلاح به این مشکل صافی کف پای خشک یا واقعی گفته می شود.

▪به صافی کف پای انعطاف پذیر گاهی اوقات «صافی کف پای نوزادان» نیز می گویند، زیرا این مشکل ابتدا در زمان کودکی مشاهده می گردد. صافی کف پای مادرزادی یا خشک کمتر در بین کودکان رایج است. در حقیقت، تمام نوزادان با کف پای صاف به دنیا می آیند و انحنا یا قوس کف پای آنها تا سن ۵ یا ۶ سالگی تشکیل می شود. هنگامی که کف پای صاف خشک در بین افراد بزرگسال ایجاد می شود، در اصطلاح به این مشکل «کف پای صاف اکتسابی بزرگسالان» یا «اختلال عملکرد تاندون تیبیالیس خلفی» می گویند.

علت ها و دلایل

همانطور که قبلاً توضیح داده شد، بسیاری از افراد به صورت مادرزادی با کف پای صاف یا صافی کف پای انعطاف پذیر کودکان به دنیا می آیند، یا در سنین بزرگسالی به مشکل صافی کف پای اکتسابی بزرگسالان دچار می شوند. دلایل کمتر معمول ایجاد مشکل صافی کف پا به شرح زیر هستند:

اتصال غیر عادی مفاصل پشت پا: شرایطی است که در آن مفاصل پا به شکل غیر عادی به یکدیگر متصل شده یا رشد می کنند و به این ترتیب محدودیت در حرکت های مفصل ایجاد می شود.

۱- استخوان ناویکولر فرعی: یک زائده استخوانی در ناحیه تاندون تییبال خلفی است که باعث ضعیف شدن مقدار حمایت لازم از انحنای کف پا می شود.

۲- شل شدن رباط در نتیجه بیماری هایی مثل سندرم مارفان یا سندرم اهلرز- داتلوس.

۳- آرتروپاتی شارکو

۴- وارد شدن آسیب

۵- چاقی

۶- دیابت

۷- نوروپاتی

۸- بالا رفتن سن

۹- بارداری، به خاطر تغییرات هورمونی همچون بالا رفتن سطح الاستین

۱۰- پوکی استخوان

۱۱- استفاده بیش از حد پا

علائم و نشانه ها

کف پای صاف ممکن است هیچ علائمی را برای بیمار به همراه نداشته باشد. علائم این مشکل می تواند شامل درد در ناحیه داخلی پا، پاشنه، یا قوزک و نیز ناحیه خارج پا و زیر قوزک باشد. صاف شدن کف پا می تواند به چرخش پا و قوزک منجر شده و خم شدن پاشنه به جلو را به همراه داشته باشد. علاوه بر این، کف پای صاف می تواند باعث ایجاد درد  در نواحی ساق پا (درد قدامی ساق پا)، زانو، ران، و پایین کمر شود.

تشخیص

برای تشخیص این مشکل می توان وضعیت پای فرد را در حالت ایستاده مورد بررسی قرار داد. در این حالت متخصص می تواند یک ارزیابی دقیق تر با استفاده از عکس برداری رادیولوژی انجام دهد تا به این ترتیب نوع دقیق صافی کف پا، علت ایجاد آن، و روش های درمانی مناسب آن را تشخیص دهد.

راه و روش درمان 

فیزیوتراپی

درمان فیزیوتراپی برای بیماران مبتلا به این مشکل برای تسریع فرآیند بهبود، اطمینان از دستیابی به نتایج بهینه و کاهش احتمال عود مجدد آن لازم و ضروری می باشد.

مزایای فیزیوتراپی

بهبود وضعیت قرار گرفتن پا

- بهبود الگوی راه رفتن

- کاهش مشکلات حرکتی

- کاهش درد و ریسک مشاهده مشکلات ثانویه مفصل

این درمان ها می تواند شامل موارد زیر باشند:

ماساژ

ساختارهای درگیر را می توان با استفاده از تکنیک های خاص ماساژ ارزیابی کرده و درمان کرد. این تکنیک ها شامل مالش و ماساژ بافت نرم است که از آنها به همراه تکنیک های کششی و امواج مافوق صوت استفاده می شود.

تکنیک درمان دستی (MTT)

در این تکنیک ها از مهارت های دستی همچون ماساژ بافت نرم، ماساژ عمیق عضله، کشش دستی و حرکت دادن مفاصل برای بازیابی توان حرکتی و نیز دامنه حرکتی عضلات و تاندون ها استفاده می شود.

ورزش درمانی (TE)

 

تمرین های ورزشی کششی و تقویتی برای بازیابی دامنه حرکت و تقویت پا و عضلات آسیب دیده می باشد.

باز آموزی عصبی عضلانی (NMR)

 

 

به منظور بازیابی ثبات، عملکرد اندام های تحتانی، و بهبود تکنیک ها و عملکردهای حرکتی (برای مثال فعالیت هایی مثل دویدن، پریدن، ضربه زدن، یا بالا رفتن از پله) معمول در فعالیت های روزانه استفاده می شود.

 

 

مدالیتی ها

که می تواند شامل استفاده از امواج مافوق صوت، تحریک الکتریکی، یخ درمانی، لیزر سرد و سایر روش های مانند آن برای کاهش درد و التهاب در ناحیه پا و تاندون باشد.

برنامه تمرین های حرکتی خانگی

شامل تمرین های تقویتی، کششی و تثبیت کننده وضعیت بدن و نیز نکات مربوط به نحوه انجام آنها می تواند به فردی که کف پای صاف دارد، در انجام فعالیت ها و وظایف روزانه کمک کرده و سطح عملکرد وی را بهبود بخشد. علاوه بر این فیزیوتراپی می تواند در موارد زیر مفید باشد:

-ارائه توصیه های لازم برای استفاده از کفش مناسب

-تجویز کفی طبی مناسب به منظور بهبود وضعیت پا و ارجاع بیمار به متخصص پا در صورت نیاز 

-کمک به بیمار برای کنترل درد

 

تهیه و تنظیم:فیزیوتراپیست جان پور

اسکولیوز

                                                            

 Scoliosis

   

 

 

 

نوعی postural disorder است. 

اسکولیوز، انحنای جانبی ستون فقرات است که خود آن میتواند موجب کمر درد شود و یا کمر درد موجب پدید آمدن آن شود. چرا که در اسکولیوز تمام بیومکانیک ستون فقرات و حتی اندامها به هم میریزد وموجب وارد آمدن فسار بیش از حد بر عناصر خاصی میشود. در برخورد با هر موردی از اسکولیوز، اولین و مهمترین تصمیم این است که آیا مهره ها دچار دفورمیتی شده اند (اسکولیوز استراکچرال) یا خیر. اگر مهره ها طبیعی باشند، اسکولیوز معمولا به علت یکی از حالات زیر به وجود می آیند: 

1) جبرانی: ناشی از مشکلات بیومکانیکال در پلویس و اندام تحتانی. برای مثال: دیس فانکشن های ساکروایلیاک و خود پلویس، مشکلات بیومکانیکی اندام تحتانی از قبیل صافی کف پا، افزایش یا کاهش زاویه Ant. Version، افرایش یا کاهش زاویه گردن فمور (NSA)، تیبیا تورشن، افزایش یا کاهش زاویه واروس در تیبیا، ژنو والگوم و واروم و ...از قبیل مواردی هستند که میتوانند بر پوسچر ستون فقرات و ایجاد اسکولیوز موثر باشند.

2) اسپاسم یا کوتاهی عضلانی: گاهی اوقات در اثر اسپاسم محافظتی ناشی از درد یا کوتاهی عضلات ناشی از Bad posture در زمان طولانی میتواند موجب بروز اسکولیوز شود.

3) اسکولیوز ناشی از درد: در کمر دردها و دردهای سیاتیک یک طرفه، و به خصوص فتق دیسک کمری با توجه به نحوه بیرون زدن دیسک، بیمار با خم کردن خود به یک طرف، احساس تسکین درد و راحتی میکند. این پوسچر ضد درد در دراز مدت، موجب بروز اسکولیوز میشود. حتی در مواردیکه فعال شدن یک TP را داریم، گاها بیمار با خم شدن به طرف مقابل، احساس کاهش درد میکند.

4) اسکولیوز ناشی از فلج عضلات: این حالت ناشی از فلج شل عضلات ستون فقرات به ویژه پاراورتبرالها ایجاد میشود. معمولا عارضه ای از پولیومیلیت است.

5) اسکولیوز نورپاتیک: به عنوان عارضه ای از نوروفیبروماتوز، فلج مغزی، اسپاینا بایفیدا، سیرنگومیلی، آتاکسی فریدریش و حالات نوروپاتیک دیده میشود. اختلال در عضلات حمایت کننده ستون فقرات مانند بیماریهای مایوپاتیک نیز نوع دیگری از اسکولیوز است.

6) اسکولیوز ایدیوپاتیک: شایعترین و مهمترین نوع اسکولیوز است. چندین مهره در یک یا دو سطح مجزا گرفتار میشوند. در ناحیه قوس اولیه، کاهش حرکت و دفورمیتی چرخشی مهره ها وجود دارد ( زوائد خاری، به سمت تقعر و بادی مهره ها به سمت تحدب میچرخند). در زیر انحنای اولیه، انحنای ثانویه وجود دارد که متحرک است. دفورمیتی و مشکلات پوسچرال با کاهش ارتفاع تنه همراه است (میتوان با جدولهای انتروپومتری آن را ارزیابی کرد) و اغلب اختلال تنفسی نیز وجود خواهد داشت. در موارد شدید، این حالت ممکن است به معلولیت منجر شود. در مواردی که انحنای اولیه بیش از 80 درجه است، امکان دارد کورپولمونل بروز کند. 

هرگاه اسکولیوز در کودک در حال رشد ایجاد شود، ماهیت آن تمایل به پیشرفت و آسیب پیشرونده دارد. پیش آگهی در این حالت بستگی به سن شروع درگیری، سطح درگیر، اندازه و تعداد قوسهای اولیه و نوع اسکولیوز دارد. وقتی کودک به بلوغ اسکلتی برسد، سیر آسیب و پیشرفت ممکن است متوقف شود، اما گاهی در نتیجه تغییر حالت دیسک و ساب لاکسیشن مهره ای ادامه می یابد. به طور کلی هر چه قوس اولیه در سگمانهای بالاتر و بیمار جوان تر باشد، پیش آگهی بدتر می باشد. استثنای قابل توجه این است که در برخی موارد که اسکولیوز در دوران طفولیت بروز میکند، بهبودی خودبخود شروع و ایجاد میشود.

در 25 درصد موارد اسکولیوز ایدیوپاتیک نوجوانان، سیرنگومیلی وجود دارد. از آنجا که رفع فشار ممکن است، باعث بهبود شود و عدم رفع فشار قبل از سعی در تصحیح یا ثابت کردن به روش جراحی ممکن است به ضایعات نورولوژیک بیانجامد، در تمام موارد بروز اسکولیوز در این گروه سنی، MRI لازم است.

ارتباط اسکولیوز و کمر درد

اسکولیوز به طور طبیعی، در ابتدا دردناک نیست. وقتی درد وجود داشته باشد (خصوصا دردی که با مسکن تسکین یابد)، به ویژه در نوجوانان، میتواند نشانه بدخیمی و تومور استخوانی باشد. تغییرات یا بهم ریختگی بیومکانیکی ناشی از اسکولیوز، موجب فشرده شدن یک طرف و کشیده شدن طرف مقابل شود، این حالت به ویژه در حین راه رفتن موجب تخریب مفاصل فاست در سمت تقعر میشود که همین امر میتواند موجب کمر درد شود. به مرور و با تخریب بیشتر این مفاصل و بدشکلی و اسکلروتیک شدن آنها (که در اثر پروسه آرتروز به وجود می آید)، فورامن عصبی باریک شده و موجب فشار روی Nerve root میشود که میتواند باعث بروز درد رادیکولار نیز بشود. ضمنا خود دیسک بین مهره ای در سمت تحدب به دلیل باز بودن فضای بین مهره ای، تمایل به بیرون آمدن و فتق شدن دارد. همین امر هم موجب تخریب مروری یا احتمالا پارگی ناگهانی دیسک در اثر یک فشار ناگهانی میشود که مشکل فتق دیسک نیز اضافه میشود. ضمنا در سمت تقعر به دلیل فشار بیشتر به عضلات احتمال فعال شدن TP عضلات به ویژه کوآدراتوس لومباروم وجود دارد. در سمت تحدب نیز خستگی عضلانی در اثر تمایل برای کار بیشتر در سمت تحدب و کاهش Moment Arm در سمت تقعر اتفاق می افتد، که همین امر موجب خستگی شدید و بروز درد در عضلات سمت تحدب میشود

درمان:تمرینات کششی و صاف کننده ستون فقرات،آب درمانی جهت ریلکسیشن عضلات دچار کوتاهی،استفاده از کرست های ستون فقرات با تجویز متخصص فیزیوتراپی از موثرترین درمان های این بیماران است چند تمرین مناسب این افراد در ذیل نمایش داده میشود

فیزیوتراپی قوز پشت

ادامه تمرینات اصلاحی قوز پشت

تمرین سوم

چرخش ستون فقرات سینه‌ای

انجام حرکات چرخشی ستون فقرات سینه‌ای برای افزایش توانایی حرکت دادن منطقه ستون فقرات سینه‌ای ضروری است.‌ منطقه ستون فقرات سینه‌ای برای خم شدن، کشیده شدن و چرخیدن تکامل یافته است. افراد مبتلا به قوز کمر توانایی کمی در حرکت دادن این منطقه دارند، بنابراین با انجام حرکت چرخش ستون فقرات سینه‌ای خواهند توانست به خوبی با این مشکل مقابله کنند.

نحوه انجام: طوری روی چهار دست و پا قرار بگیرید که دست‌هایتان کاملاً کشیده شده و دقیقاً روبروی شانه‌هایتان قرار بگیرند. دست راستتان را بلند کنید و آن را پشت سرتان نگه دارید. آرنجتان را به زیر عضلات سمت چپ سینه خود بچرخانید. این چرخش را در جهت عکس انجام دهید تا جایی که آرنجتان بالای سرتان قرار گیرد، و تلاش کنید تا جایی که امکان دارد آرنجتان را بچرخانید. اگر با نگاهتان آرنج متحرک را دنبال کنید این ورزش قوز پشت مؤثرتر خواهد شد.

تمرین چهارم

-لغزاندن اسکاپولا (استخوان کتف) روی دیوار

تمرین لغزاندن اسکاپولا روی دیوار علاوه بر بهبود قابلیت حرکت شانه‌ها، با کشیده کردن ستون فقرات سینه‌ای باعث متحرک شدن این قسمت از ستون فقرات نیز می‌گردد. این تمرین، که عضلات منقبض کننده شانه‌ها را نیز تقویت می‌کند، به عنوان یکی از بهترین تمرینات درمانی برای قوز کمر شناخته می‌شود.

نحوه انجام: حدود 30 سانتی‌متری یک دیوار بایستید، طوری که پشتتان به آن باشد. در حالی که دست‌هایتان به شکل «W» است و کف دست‌هایتان رو به بالا است، دست‌هایتان را آن‌قدر به طرف بالای دیوار هل بدهید که به شکل «Y» دربیایند. شانه‌هایتان را جمع کنید و دست‌هایتان را دوباره به حالت «W» درآورید

تمرین پنجم

-دراز کشیدن به حالت Y

این ورزش بی‌نظیری است که مربی افسانه‌ای، جو دیفرانکو، آن را نام‌گذاری کرده است. فواید این ورزش عبارتند از تقویت عضلات چرخش دهنده در قسمت بالایی پشت و همچنین بهبود توانایی حرکت دادن نواحی قفسه سینه و شانه‌ها.

نحوه انجام: روی شکم دراز بکشید طوری که سرتان روی زمین باشد و قسمت پایینی پشتتان را کمی به داخل قوس دهید. در حالی که دست‌هایتان را به حالت «Y» جلوی خود باز کرده‌اید و انگشتان شستتان رو به بالا هستند، دست‌هایتان را به شکل یک قوس به عقب هل بدهید تا جایی که دست‌هایتان به پشت کمرتان برسد (چیزی شبیه حالت دستبند زدن). دست‌ها را با یک قوس معکوس به حالت اول برگردانید

اگر این ورزش را به طور صحیح انجام دهید در پایان در قسمت بالایی پشت احساس گرمی خوشایندی خواهید داشت؛ این حرکت برای گرم کردن قسمت بالایی پشت قبل از بلند کردن وزنه مناسب است.

پایان مبحث اصلاح وضعیت قوز کمر.فیزیوتراپیست جان پور.

فیزیوتراپی قوز پشت

اصلاح وضعیت بد

قوز ناحیه پشت

تمرین اول>

حرکت پل زدن

از آنجا که خم کردن قسمت بالایی پشت به جلو برای بدن کار ساده‌ای است، تمرینات پل زدن و نگه‌داشتن وضعیت پل به شما کمک می‌کنند که عضلات و مفاصلتان را طوری پرورش دهید که در حالت خم شده به عقب نیز راحت باشند. پل زدن در همان حال که تمامی گروه عضلات خلفی تنه را فعال می‌سازد، به معکوس کردن تمایل طبیعی بدن به خم شدن به جلو هم کمک می‌کند.

 

پل زدن یک تمرین اصلاح عملکرد است که علاوه بر فعال کردن عضلات کفل، عضلات عمقی ستون فقرات را نیز تقویت می‌کند.

 

وقتی قویتر شدید می‌توانید انواع سخت‌ئتر حرکت پل را تمرین کنید، مانند حرکت «پل کامل» که در آن باید طوری به بدن قوس دهید که تنها سر و پاهایتان به عنوان ‌تکیه‌گاه روی زمین بمانند. می‌توانید این حرکات را به شکل حرکات ایزومتریک (چیزی شبیه به حرکت پلانک معکوس ) انجام دهید یا تنه را پایین بیاورید و حرکت را تکرار کنید.

 

تمرین دوم>

حرکت کششی صلیبی شکل

قرار گرفتن در حالت نشسته به مدت خیلی زیاد باعث کوتاه شدن قسمت‌های بالایی و پایینی پشت، و در نهایت نامناسب شدن وضعیت قامت فرد می‌شود.

کشش صلیب آن‌قدر برای اصلاح این عضلات کوتاه شده مناسب است که باید آن را هر روز انجام دهید.

نحوه انجام: برای انجام این ورزش قوز کمر سر پا به حالت صاف بایستید، دست‌هایتان را به کنار باز کنید و آن‌ها را تا شانه بالا بیاورید. طوری مچ دست‌هایتان را بچرخانید که انگشتان شستتان رو به عقب قرار بگیرند، و دست‌هایتان را به حالت کشش دادن به سینه عقب ببرید. کمی در همین وضعیت بمانید و سپس به وضعیت اولیه برگردید. این حرکت را تکرار کنید

فیزیوتراپی قوز پشت

اصلاح وضعیت های نادرست بدن

 

 

 

علائم و نشانه ها

 

آشکارترین علامت وجود قوز پشت، هلالی شکل بودن پشت است. وجود قوس شدید در قسمت بالایی ستون فقرات، باعث خم شدن بالا تنه فرد به جلو می‌شود.

ممکن است فرد مبتلا علاوه بر داشتن پشت خمیده شکل، علائم زیرا را هم داشته باشد:

 

• درد ملایم تا شدید در پشت

• درد گرفتن پشت در هنگام حرکت

 • خستگی

•وجود حساسیت به لمس و سفتی در ستون فقرات

 

 •رو به جلو خم شدن سر

•درد سینه و مشکل تنفس (در موارد شدید)

• بالاتر بودن یکی از شانه‌ها از دیگری

• سفتی عضلات همسترینگ (عضلات پشت ران‌ها)

همچنین پشت فرد، بسته به شدت هلالی بوده ستون فقرات، خمیده یا قوزدار نیز به نظر می‌رسد.

علت ها و دلایل

 

-قوز کمر می‌تواند به دلایل زیر بروز کند:

 

▪️• بد قرار گرفتن بدن در یک دوره طولانی، که یکی از دلایل شایع قوز کمر است. قرارگیری مداوم بدن در حالت خمیده عوارض زیادی دارد، که ضعیف شدن عضلات و رباط‌های کمر و افزایش قوس ستون فقرات نمونه‌هایی از آن هستند.

 

▪️• وجود مشکلی در ساختمان ستون فقرات. چندین عارضه وجود دارد که ساختمان ستون فقرات را درگیر می‌کنند، مانند، ورم مفاصل، پوکی استخوان، کیفوز شوئرمن، شکستگی‌های ستون فقرات، اسپوندیلولیستزیس (لغزش مهره)، نوروفیبروماتوز و اسپینا بیفیدا.

 

▪️• قوز پشت مادرزادی، که به معنی وجود قوز کمر در هنگام تولد است. این مورد کمیاب‌ترین نوع قوز کمر غیرطبیعی است که ناشی از رشد غیرطبیعی ستون فقرات در رحم است.

 

تشخیص

 

در طول معاینه فیزیکی، پزشک یا فیزیوتراپیست قدتان را چک می‌کند و ممکن است از شما بخواهد که از کمر به طرف جلو خم شوید و در همان حال از کنار، ستون فقراتتان را مشاهده کند. در صورت وجود قوز کمر و پشت، در این وضعیت هلالی شکل بودن قسمت بالایی پشت آشکارتر می‌شود. همچنین معمولاً پزشک برای چک کردن رفلکس‌ها و قدرت عضلاتتان یک معاینه عصبی هم از شما به عمل می‌آورد.

 

بسته به علائم و نشانه‌هایتان، ممکن است به عکس رادیولوژی، سی‌تی‌اسکن، ام‌آر‌آی یا آزمایش‌های عصبی نیاز داشته باشید.

 

راه ها و روش های درمان

 

فیزیوتراپی 

 

فیزیوتراپی گزینه درمانی مفید و مهمی برای قوز کمر است. این شیوه خصوصاً برای موارد قوز کمر وضعیتی مفید است، زیرا فیزیوتراپیست می‌تواند به شما کمک کند که یاد بگیرید چگونه وضعیت قرارگیری بدنتان را اصلاح کنید و عضلات ستون فقراتتان را تقویت نمایید. البته، فیزیوتراپی برای بیماران مبتلا به موارد قوز کمر ساختاری ، مانند قوز کمر شوئرمن ناشی از شکستگی‌های ستون فقرات هم توصیه می‌شود.

 

درمان فیزیوتراپی به میزان قوس کمر و علائمتان بستگی دارد.

 

در اکثر افراد مبتلا به قوز پشت، فیزیوتراپی به تقویت عضلات پشتیبان ستون فقرات و اصلاح وضعیت بد قرارگیری بدن کمک می‌کند. در موارد شدیدتر یا هنگامی که قوز کمر به سرعت در حال وخیم‌تر شدن است، ممکن است برای پیشگیری از انحنای بیشتر کمر نیاز به پوشیدن بریس ستون فقرات و یا حتی انجام عمل جراحی ستون فقرات باشد.

در چنین مواردی، فیزیوتراپی پس از عمل جراحی آغاز می‌شود تا به روند بهبودی کمک کرده و سرعت آن را افزایش دهد.

اگر چه برنامه فیزیوتراپی متناسب با نیاز شما طراحی می‌شود، اما معمولاً شامل موارد زیر است:

 -انجام انواعی از تمرینان حرکتی برای کاهش سفتی ستون فقرات، گردن و شانه‌ها

 

-حرکات کششی غیرفعال برای افزایش دامنه حرکت و کاهش گرفتگی.

 

 

-درمان دستی و متحرک‌سازی مفاصل

-ماساژ بافت‌های نرم

-تمرینات تقویت عضلات شکمی و باز کننده پشت، برای ثبات ستون فقرات و به حداکثر رساندن توانایی‌های عملی آن‌ها

-گاهی اوقات تمرینات تنفسی مانند تنفس کنار دنده‌ای و دیافراگمی، برای کاهش سفتی دنده‌ها، آموزش داده می‌شوند.

-مدیریت دائمی وضعیت قرارگیری بدن. اغلب برای غافل نشدن از وضعیت بد قرارگیری بدن و اصلاح آن از آینه درمانی استفاده می‌شود.

-ارزیابی ارگونومیک.

 

البته، باید دانست که اصلاح قوز کمر زمان‌ بر است و برای به دست آوردن بهترین نتیجه، پیروی از آموزش‌های فیزیوتراپیست بسیار ضروری است.

 

فیزیوتراپیست جان پور