میاستنی گراویس

بیماری میاستنی گراویس (Myasthenia Gravis) یک بیماری خودایمنی مزمن عصبی عضلانی میباشد.

در نورولوژی نوعی فلج ماهیچه‌ای است که علت آن فعالیت ایمنی بر ضد پروتئین‌های گیرندهٔ استیل کولین در سیناپس عصبی-عضلانی است. میاستنی گراو یا میاستنی گراویس به اختلال عملکرد عضلات، به ویژه عضلات سر و صورت، به صورت خستگی و ضعف مفرط طی استفاده از این عضلات گفته میشود.درجات مختلفی از ضعف عضلات در این بیماری رخ میدهد. در طول فعالیت، ضعف ماهیچه ای مشخص است. غالبا عضلات خاصی همانند: عضلات کنترل کننده حرکات پلک، صورت، جویدن، حرف زدن و بلعیدن را درگیر می کند. عضلات کنترل کننده تنفس و عضلاتی که گردن و پاها را حرکت می دهند نیز ممکن است تحت تاثیر این بیماری قرار بگیرند.

این بیماری در هر سنی ممکن است رخ بدهد اما شیوع آن در دهه‌های سوم یا چهارم زندگی است، همچنین در زنان شایعتر است. بیماری ممکن است چندین سال فرد را درگیر کند.

دلایل میانستی گراویس

- اختلال خود ایمنی

- تومور غده تیموس

علائم میاستنی گراویس

- افتادگی پلک ها

- احساس دوبینی

- اختلال در بلع غذا

- ضعف در اندام های فوقانی و تحتانی و عدم توانایی در استفاده کامل از اندام ها

- مشکلات گفتاری

- اختلال در تنفس

- عدم تعادل در راه رفتن

- تغییر در فرم صورت

- خستگی عضلانی مزمن

تشخیص میاستنی گراویس

- بررسی وضعیت سلامتی فرد و معاینات بدنی و عصبی توسط پزشک

- آزمایش خون

- مطالعه هدایت اعصاب

- آزمایش الکترومیوگرافی ( EMG)  

- توموگرافی کامپیوتری ( CT) برای تشخیص غده تیموس غیر طبیعی و یا وجود تومور در غده تیموس

- آزمایش عملکرد ریوی

درمان میاستنی گراویس

اين بيماري بر اساس شدت درمان هاي مختلفی دارد .اگر شدت اين بيماري کم باشد فرد به سمت جراحي تيموس نميرود و با درمان هاي فيزيوتراپي به زندگي طبيعي خود باز ميگردد.ولي اگر بيماري وخيم باشد امکان دارد بيمار بر اثر اين بيماري جان خود را از دست بدهد و علاوه بر فيزيوتراپي نيازمند جراحي ومراقبت هاي شديد دارويي ميباشد.

فیزیوتراپی میاستنی گراویس

فيزيوتراپیست با استفاده از دستگاه هاي فيزيوتراپي و تكنيك هاي درمان دستي مسير عصبي عضله را تسهيل كرده و عضله را در بازگشت به عملكرد طبيعي خود كمك ميكند. فيزيوتراپیست با آموزشهای خاص به بیمار و با كمك تمرين و ورزش هايي كه مخصوص اين بيماريست به فرد كمك ميكند كه طول دوره ي درمانش را به حداقل كاهش داده و در اين مدت استقلال عملكردي خود را از دست ندهد همچنین از پيشرفت مشكلات تنفسي و حالت هاي غیرطبیعی صورت جلوگيري ميكند.

دارودرمانی

- داروهای مورد استفاده عبارتند از: عوامل Anticholinesterase مانند: asneostigmine و pyridostigmine که کمک به بهبود انتقال عصبی می کند و قدرت عضلانی را افزایش می دهد.

- داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی از جمله: Asprednisone، سیکلوسپورین و Azathioprinemay مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها قدرت عضلانی را تا حدودی بازمیگردانند.

جراحی

- تیمکتومی ( Thymectomy) عمل جراحی برداشتن غده تیموس 

 پالسمافرز

روشی است که در آن آنتی بادی های غیرطبیعی خون را از خون برمی دارند و گلوبولین های ایمنی بدن را از طریق ورید وارد بدن می کنند.

 

منابع

tebyan.net

http://physiotherapy-tehran.blogfa.com