سندروم گیلن باره و درمان آن
سندروم گیلن باره
سندروم گیلن باره ( Guillain-Barré syndrome ) نوعی نوروپاتی محیطی است که در اثر حمله سیستم ایمنی بدن به اعصاب ایجاد شده و باعث نارسایی عصبی _ عضلانی حاد میشود. در اثر این حمله، احساس ضعف در ماهیچه ها، بی حسی، گزگز و گاهی اوقات فلجی دیده می شود.
از علائم بارز این بیماری سوزش و حالت خواب رفتگی ناگهانی در پا و انتقال این حس در نقاط مختلف بدن بوده که ممکن است با بیحسی در پا و همراه با ضعف عضلات رخ دهد. در برخی از موارد بیمار دچار فلج یکطرفه صورت هم میشود به طوری که هنگام صحبت کردن یک طرف صورت بیحرکت میماند.
اغلب بیماران بهبود می یابند، اما ممکن است سیر بهبودی کمی طولانی باشد در اکثر افراد، ضعف در طی 2 تا 3 هفته بدتر شده و سپس شروع به بهتر شدن می کند و بعد از مدتی به طور کامل از بین می رود. گاهی اوقات بیمار نیاز دارد که مدتی با صندلی چرخدار یا با کمک عصا راه برود تا این که دوباره عضلاتش قوی شده و بتواند به راحتی به فعالیتهای خود بازگردد.
این بیماری اغلب دو تا سه هفته پس از ابتلا به صورت یک بیماری ویروسی مثل آنفلوانزا خود را نشان میدهد. شیوع بیماری درسنین 30 تا 50 سالگی است ولی درهر سنی ممکن است رخ بدهد. این بیماری مزمن نبوده و با یک دوره دارویی قابل درمان است که در صورت درمان نشدن به موقع امکان دارد مشکل تنفسی ایجاد کرده و بدن را بسیار ضعیف کند.
علائم سندروم گیلن باره
- بی حسی و ضعف در دستها و پاها، ساعد، بازو، ساق و رانها، شكم و قفسه سينه.
- بروز مشكلات تنفسي تهديدكننده در صورت تشدید بیماری
- نشانههای اتونوم مانند تاکی کاردی
- افزایش فشار خون یا آریتمی
- ضعف صورت و فلج بولبر و اختلال حرکتی چشم
- شوك
- تعریق
- تند شدن ضربان قلب
- گاهي فلج كامل براي هفتهها يا ماهها
دلایل سندروم گیلن باره
- اختلال خودايمني
- گاهی به دنبال واكسيناسيون يا پس جراحي
- گاهی در اثر برخی بیماریها مانند آنفولانزا، عفونت خفيف تنفسي، گاستروآنتريت، بيماري هوچكين، يا لوپوس اريتماتوي منتشر
درمان سندروم گیلن باره
ایمنوگلوبولین درمانی
این دارو از جنس پروتئین است و از سیستم ایمنی در برابر حملات آنتی بادی های مهاجم حفاظت می کند.
پلاسما فرزیس
دستگاهی به بدن متصل شده که خون به درون آن کشیده میشود و آنتی بادی های حمله کننده به اعصاب بدین طریق از خون جدا می شوند. این آنتی بادی ها، پروتئین هایی هستند که در خون وجود دارند و باعث حمله به سیستم ایمنی بدن می گردند.
رژیم غذایی
رژیم غذایی باید پرکالری و پر پروتئین باشد تا قدرت عضلاتی بیمار حفظ و بازسازی شود. ممکن است غذا با حجم کم و در دفعات زیاد برای بیمار تجویز شود.
بستری شدن
اگر ضعف عضلات تنفسی موجب اختلال تنفس در فرد شود، ممکن است به دستگاه تنفس مصنوعی و بستری در بیمارستان منجر شود.
فیزیوتراپی
برای کمک به حفظ قدرت و انعطاف پذیری عضلات، فیزیوتراپی برای فرد تجویز میشود. فیزیوتراپی میتواند در تقویت عضلات و یادگیری دوباره راه رفتن و حرکت دادن ماهیچههای بدن به بیمار کمک کند. فیزیوتراپیست برنامهای برای تمرین و ورزش به بیمار آموزش میدهد.
دارو درمانی
- کورتون که التهاب و تورم اعصاب را کاهش می دهد.
- داروهای سرکوب کننده ایمنی مانند آزارام یا سایتوکسان که در مرحله حاد بیماری
- مسکن ها و ضد درد ها
- سایر داروها مانند کاربامازپین
منابع
tebyan.net