فیزیوتراپی بیماران سکته مغزی

سکته مغزی پس از بیماری های عروق کرونری قلب و سرطان سومین عامل مرگ است. 

بهترين راه براي بهبود پس از سكته مغزي توانبخشی است و اصلی ترین بخش توانبخشی فیزیوتراپی است. 

توانبخشی در بیمارستان شروع شده و پس از آن در مراکز درمانی و در بیماران با ناتوانی زیاد در منزل ادامه میابد. سكته مغزي مي‌تواند موجب ضعف يا فلج نيمي از بدن و اختلال تعادل شود. فيزيوتراپي كمك مي‌كند كه تا حد ممكن كنترل ماهيچه‌ها و حركت فرد به حالت عادي بازگردد.

اگر بیمار سکته مغزی نتواند روي تخت يا صندلي بنشيند فيزيوتراپیست به او كمك مي‌كند تا تعادل خود را حفظ كند. درمان اندام‌هاي ضعيف يا فلج شده با حركات كوچك و ساده آغاز شده و با پيشرفت شخص و قوي‌تر شدن او حركات پيچيده‌تر، آزمايش مي‌شوند و او تشويق مي‌شود تا هر دو سمت بدنش را به كار بگيرد. اين كار از استفاده بيش از اندازه از سمت سالم جلوگيري مي‌كند.

انجام حركات نرمشي و مصرف داروهاي ضداسپاسم برای درمان گرفتگي عضلات بيماران بکار میرود. در صورتي كه گرفتگي عضلات رفع نشود جراحي روي مغز يا روي عضلات و مفاصل صورت مي‌گيرد. جراحي سبب از بين رفتن درد و بازيابي برخي از حركات مي‌شود.

ضرورت فیزیوتراپی پس از سکته مغزی 

- انعطاف پذیری سیستم عصبی بعداز سکته هدایت شده و کنترل شده نیست. فیزیوتراپیست خاصیت انعطاف پذیری(نروپلاستیسیتی) سیستم عصبی بعد از آسیب را در جهت صحیح هدایت می کند.

- در زمان های اولیه بیماری، نروپلاستیسیتی بیشتر است.

- فیزیوتراپی سبب بهبود انعطاف پذیری در مفاصل(جهت جلوگیری از کوتاهی های عضلانی و خشکی مفاصل به علت بی حرکتی) براساس اصول علمی میشود.

- درمان فیزیوتراپی براساس ارزیابی های اولیه بیماران و منحصر به خود بیمار صورت می گیرد.

- تنظیم برنامه درمانی مناسب 

- آموزش وضعیت های صحیح ایستادن و راه رفتن و کمک به بهبود اختلالات حرکتی 

- ایجاد انگیزه و افزایش اعتماد به نفس با تشویق با تحریک سیستم های هیجانی مغز