سکته مغزی
سکته مغزی در ایران
سكته مغزی از شایعترین بیماریها در افراد بزرگسال و سومین عامل مرگ و میر است. با افزایش سن از ۵۰ سالگی احتمال بروز آن افزایش مییابد. سکتههای مغزی به دو گروه ایسکمیک و خونریزی مغزی دستهبندی میشوند. عامل سکتههای ایسکمیک انسداد عروق خونرسان به نواحی مختلف مغز و عامل خونریزیهای مغزی معمولا پارگی عروق کوچک مغز است. سکتههای ایسکمیک شیوع بیشتری دارند.
علاوه بر خطر مرگ به علت سکته مغزی، عوراض ناتوانکننده مانند اختلالات تعادلی، فلج اندامها، اختلالات گفتاری و ذهنی در پی دارد. سکتههای ایسکمیک معمولا عوارض درازمدت شدیدتری نسبت به نوع خونریزی دهنده ایجاد میکند، در حالی که در نوع خونریزی دهنده احتمال مرگ و میر بیشتری در دو هفته اول وقوع وجود دارد.
در کشورهای پیشرفته آمار بیماران مبتلا به سکته مغزی و عوارض و مرگ و میر آن، به برنامهریزی صحیح در راستای مدیریت این بیماری کمک قابل توجه ای کرده است. در ایران متاسفانه آمار دقیقی از مبتلایان به سکته مغزی و آمار شیوع و بروز آن وجود ندارد.
بر اساس مطالعات انجام شده در ایران فشار خون بالا شایعترین علت بروز سکته مغزی در هر دو نوع ایسکمیک و خونریزی مغزی است. دیابت، بیماری قلبی سیگار و LDL بالا از عوامل موثر شایع دیگر در بروز سکته مغزی در ایران ارزیابی شده است. بر اساس بررسیهای انجام شده در ایران سکته مغزی به دلیل آمبولی از قلب حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد موارد است، ولی در گروه بیماریهای قلبی به آمبولی، به نظر میرسد در ایران بیشترین عامل، بیماری روماتیسمی قلب منجر به تنگی دریچه میترال است که آمار آن به طور قابل ملاحظه ای بیش از کشورهای پیشرفته است. متاسفانه بیماریهای روماتیسمی قلبی و عوارض حاصله از آن در کشورهای جهان سوم یا در حال توسعه عامل درصد بالایی از سکتههای مغزی با منشا مشکلات قلبی است.
آمار مرگ و میر در ماه اول پس از سکته مغزی در مطالعات ایران حدود ۳۰ درصد است که قابل ملاحظه میباشد.