ورزش سالمندان

قبل از شروع یک برنامه ورزشی، سالمندان باید از نظر تاریخچه پزشکی و وضعیت جسمی مورد بررسی قرار بگیرند. در این بررسی عوامل خطر قلبی، علائم و نشانه های فشار و محدودیت های جسمی مورد بررسی قرار میگیرند.

باید توجه داشت که گاهی اوقات در سالمندان علائم غیر معمول بروز می کند. به طور مثال ممکن است علی رغم وجود عفونت، فرد سالمند شکایتی از تب و لرز نداشته باشد. درک غلط از سالمندی طبیعی، پاسخ فیزیولوژیک متفاوت به بیماری، تاثیر بیماری مزمن گوناگون و تداخلات دارویی می توانند بر تظاهرات بیماری در سالمندان اثر بگذارند. با افزایش سن تغییراتی در جذب، توزیع، سوخت و ساز، دفع دارو ها و همچنین میزان حساسیت بافت ها به دارو به وجود می آید که موجب می شود اثرات و عوارض دارودرمانی در سالمندان با سایر گروه های سنی متفاوت باشد.

باید ورزش هایی با ترکیب قدرت و توان عضلات سالمندان (میزان سرعت انقباض) مورد استفاده قرار بگیرند. تاکید بر توان عضلات و نه تنها قدرت آن، به سالمند کمک می کند تا ظرفیت عملکردی مناسب خود را به دست آورد. حفظ روند بهبودی نیازمند افزایش تدریجی مقاومت است. تکرار های زیاد و سریع برای بهبود توان و زمان واکنش لازم است. برای افزایش سرعت حرکات باید از وزنه های سبک تر استفاده کرد. به هر حال نتیجه مطلوب زمانی به دست می آید که سالمند هم سریع حرکت کند و هم سنگین ترین وزنه ممکن را بلند کند.

اغلب اختلالات راه رفتن سالمندان مرتبط با قدرت عضلات پا می باشد. افزایش قدرت پا باعث بهبود تحمل و توان فرد در راه رفتن و بالا رفتن از پله ها و همچنین کاهش خطر زمین خوردن می شود. تمرینات مقاومتی همچنین باعث بهبود تعادل نیتروژن می شود و در صورتی که همراه با تغذیه مناسب باشد، از تحلیل عضلانی سالمندان جلوگیری می کند.

با تمرینات هوازی طولانی مدت به مدت 6 ماه یا بیشتر می توان تا یک سوم کاهش ظرفیت تنفسی ناشی از افزایش سن را بهبود بخشید. ورزش منظم و افزایش آمادگی هوازی با کاهش مرگ و میر و ناخوشی ها در میانسالی و سالمندی ارتباط دارد . مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا حداقل 150 دقیقه ورزش در هفته با شدت متوسط را برای حفظ سلامت سالمندان پیشنهاد کرده است.

 

شواهد نشان می دهد که فعالیت بدنی منظم فواید اساسی برای سلامت و کاهش خطر بسیاری از بیماری های مزمن را به دنبال دارد. ورزش باعث کاهش عوارض ناشی از افزایش سن می شود. ورزش در سالمندان حتی اگر فرد در دوران جوانی بی تحرک بوده باشد به میزان قابل توجهی باعث کاهش عوامل خطر بیماری ها می شود. بررسی ها نشان می دهد که احتمال افزایش عمر حتی در سالمندانی که تا 75 سالگی ورزش منظم نداشته اند، وجود دارد. همچنین آمار مرگ و میر در سالمندان ورزشکاری که در جوانی ورزش نمی کرده اند کمتر از کسانی است که در جوانی ورزشکار بوده اند اما اکنون فعالیت منظم ورزشی ندارند. بنابراین هیچ وقت برای سود بردن از فواید ورزش دیر نیست.

 

ورزش نه تنها موجب بهبود وضعيت اجتماعي، اقتصادي و بهداشتي دوران سالمندي می شود بلکه كيفيت زندگي افراد سالمند را افزایش می دهد و در بهبود اين ابعاد در سطح جامعه نيز موثر به نظر مي رسد.، حتی فعالیت بدنی کوتاه مدت نیز می تواند باعث افزایش کیفیت زندگی در سالمندان شود.