افسردگی و ام اس
افسردگی و ام اس
افسردگی یکی از علائم شایع بیماری ام اس است. یکی از دلایل بالابودن میزان خودکشی در بیماران مبتلا به ام اس افسردگي است. درمان افسردگی ممکن است ماهها طول بکشد. مؤثرترین درمان آن ترکیب روان درمانی با داروهای ضدافسردگی است. فعالیت بدنی و ورزش نیز در بهبود افسردگی بسیار مفیدند.
علاوه بر استرس های روزمره ای که وجود دارد، بیماری ام اس تنش مضاعفی را به فرد بیمار وارد می کند.
بیشتر بیماران عنوان کرده اند که در دوره های پراسترس، علائم بیماری شان تشدید می شود ولی پس از کنترل کردن این حالت روحی، نشانه های بیماری در آن ها کم رنگ تر می شود.
ام اس منجر به تغییرات مهمی در بیمار مانند از دست دادن تحرک و اختلال در حرکت می شود. استرس مزمن سیستم ایمنی را ضعیف کرده و ریسک بیماری های قلبی، دیابت و افسردگی را افزایش میدهد.
استرس و اضطراب مانند افسردگی در بیماران ام اس شایع است. از دست دادن عملکرد بعضی از اعضاء و تغییر شرایط زندگی از عوامل مهم اضطراب و پریشانی بیماران است.
نوسانات روحی و تحریک پذیری منجر به تغییرات سریع و غیرقابل پیش بینی دراحساسات افراد می شود. خشم مکرر و رفتارهای عصبی برای دیگر افراد خانواده آزاردهنده است. این حالت ممکن است دلایل متفاوتی داشته باشد. بسیاری ازاین افراد دچار افسردگی، دمدمی مزاج و تحریک پذیر می شوند. ممکن است تغییرات ایجاد شده در مغز می تواند مسئول این رفتارها باشد. از دیگر این عامل ها، چالش و دشواری های زندگی با ام اس است که منجر به نوسانات روحی در بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری می شود.
تحقیقات نشان میدهند که 10 درصد افراد مبتلا به ام اس دچار تغییرات کمتر رایج بی اختیاری عاطفی می شوند. این مشکل خنده و گریه غیر قابل کنترل است که ممکن است از نظر دیگران افسردگی به نظر آید، ولی این دو مورد کاملاً با هم متفاوت هستند.
درمان مشکلات روحی بیماران ام اس پیچیده است. فرد مبتلا به ام اس ممکن است نیاز به درمان روانپزشکی و همچنین روان درمانی داشته باشد. اعضای خانواده نیز ممکن است نیازمند مشاوره روحی باشند، چرا که این رفتارها آزار دهنده و استرس زا است.