اختلال شخصیت خودشیفته

اختلال شخصیت به مجموعه ای از الگوهای فکری و رفتاری پایدار و ناسازگار اطلاق می شود که قبل از 18 سالگی بوجود آمده اند و تقریباً هر تلاشی برای تغییر این الگوها با شکست روبرو می شود. اختلال شخصیت خودشیفته نیز نوعی اختلال شخصیت جدی است.

علائم اختلال شخصیت خود شیفته 

  • نداشتن احساس همدلی
  • خودمحوری
  • خودخواهی
  • خود بزرگ بینی
  • احساس خاص بودن
  • پیروی نکردن از از قوانین
  • تحقیر اطرافیان
  • نیاز شدید به تحسین شدن
  • حس استثمار دیگران
  • تجربه شدید هیجان های منفی

درمان اختلال شخصیت خودشیفته 

اغلب افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته برای درمان مراجعه نمی کنند و در صورتی که مراجعه کنند اغلب برای درست کردن اطرافیان است. در صورتی که این افراد برای درمان خود مراجعه کنند معمولاً درمان روانشناختی طولانی مدت (بیش از یکسال و تا چهار سال) نیاز است.

در بسیاری از موارد ایجاد مرز بندی های دقیق برای اعضای خانواده می تواند مفید باشد.مثلاً خواهر یک مرد خودشیفته می تواند به برادرش بگوید: در صورتی که بخواهی به توهین کردن به خانواده من ادامه دهی ما ارتباطمان را با تو قطع میکنیم. اما احتمال تغییر در رفتار چنین افرادی بسیار اندک است. برخلاف سایر اختلالات که با رسیدن به سنین میانسالی کاهش شدت علائم دیده می شود در این اختلال با افزایش سن معمولا اوضاع تشدید میشود.