اختلالات گفتاری در اثر پارکینسون

  • اختلال دیزآرتری (گفتار فلجی)
  • افزایش سرعت گفتار و یا بالا و پایین رفتن آن
  • کاهش بلندی صدا
  • یکنواختی تون صدا
  • تنفس کم عمق و سطحی
  • کاهش حرکت اندام های تولید کننده صوت که سبب کاهش دقت گفتار میشود. 
  • مشکل در شروع گفتار
  • سکوت و مکث های نامناسب در حین گفتگو
  • تکرارهای نابجا
  • مکرر گویی
  • اختلالات نحوی در گفتار
  • مشکل در کنترل حمایت های تنفسی لازم برای فاصله گذاری مناسب بین جمله ها
  • خشونت صدا همراه با دورگه شدن

گفتاردرمانی اختلالات ایجاد شده در اثر پارکینسون

  • با آموزش جمله سازی میتوان بلندی صدای بیمار و توانایی ادامه گفتار را در او بهبود بخشید.
  • استفاده از روش نوفه پنهان اثر لومبارد برای افزایش شدت گفتار 
  • آموزش روش تولید آشکار صداهای زبانی برای بهبود قابلیت فهم کلام
  • استفاده از دستگاه DAF شیوه بازخورد تاخیر شنوایی برای بهبود کاهش سرعت گفتار
  • استفاده از روش LSVT که بر مبنای صدای بلند است.
  • درمان اختلال بلع

توصیه هایی به بیماران مبتلا به پارکینسون

  • اولین قدم حفظ آرامش است. سعی کنید راحت باشید.
  • از جملات کوتاه استفاده کرده و شمرده صحبت کنید.
  • اگر اطرافیان متوجه صحبت شما نشدند منظور خود را به نحو دیگری بیان کنید.
  • با اغراق بیشتری صحبت کنید.
  • در محیط شلوغ صحبت نکنید و کلمات اضافی را حذف کنید.
  • قبل از یک مکالمه طولانی استراحت کافی داشته باشید.
  • در بین مکالمه طولانی استراحت کنید چرا که خستگی بطور محسوسی بر روی گفتار تأثیرگذار است.
  • با حداکثر بلندی صحبت کنید.