کاربرد کورتون های تزریقی

کورتون ها داروهای ضد التهابی قوی هستند که در درمان یا کنترل علائم بسیاری از بیماریها بصورت تزریقی، موضعی، خوراکی یا استنشاقی مورد استفاده قرار میگیرند. یکی از موارد استفاده کورتون های تزریقی بصورت تزریق در بافت دردناک است. 

آرتریت ها

در استئوآرتریت یا رماتیسم مفصلی تخریب مفصل پیشرونده بوده و بیمار دچار درد زیادی میشود. در این موارد برای کاهش درد بیمار میتوان از تزریق داخل مفصلی کورتون استفاده کرد. این تزریق ها گرچه تا مدتی (حدودا چند ماه) درد بیمار را از بین میبرند ولی سبب تشدید تخریب مفصلی میشوند. این روش به عنوان آخرین راه حل برای بیمارانی که درد آنها با روشهای دیگر بهبود نیافته یا قصد تعویض مفصل دارند انجام میشود.

بورسیت ها

در بعضی موارد التهاب بورس مانند بورسیت اوله کرانون، بورسیت پره پاتلار، بورسیت تروکانتر یا دیگر بورسیت ها میتوان با تزریق کورتون به داخل بورس ملتهب درد و التهاب را کاهش داد.

هرنی دیسک یا تنگی کانال نخاعی

تزریق کورتون در اطراف ریشه های عصبی نخاع میتواند سبب کاهش التهاب در ناحیه و در نتیجه کاهش فشار و بدنبال آن کاهش علائم درد سیاتیکی و دیگر علائم هرنی دیسک شود. این تزریق بسیار حساس بوده و باید با هدایت فلوروسکوپ و در اطاق عمل و توسط پزشک متخصص انجام گیرد. متخصصین بیهوشی، ارتوپدی و جراحی اعصاب این تزریقات را انجام میدهند.

تنوسینوویت

در بیماریهایی مانند انگشت ماشه ای یا تریگر فینگر تزریق کورتون به داخل غلاف تاندون انگشت سبب کاهش التهاب و کاهش علائم بیماری میشود. 

تاندونیت

در بیماریهایی مانند تاندونیت روتاتور کاف، تنیس البو، فاسئیت پلانتار که محل اتصال تاندون به استخوان دچار التهاب میشود میتوان با تزریق کورتون به محل درد، سبب کاهش درد و التهاب شد.  

اعصاب

در بیماریهایی مانند سندرم تونل کارپال میتوان با تزریق کورتون در درون کانال کارپال علائم بیماری را بهبود بخشید.