سندروم لاندوکلفنر چیست؟
سندروم لاندوکلفنر چیست؟
سندرم لاندوکلفنر یک سندرم دوران کودکی است. ویژگی اصلی آن از دست دادن تدریجی یا ناگهانی قدرت درک و استفاده از زبان گفتاری است. در اغلب کودکان LKS امواج الکتریکی مغز(هر دو نیمکره راست و چپ) غیرطبیعی بوده که توسط EEG ،الکترو انسفالوگرام ،که فعالیت الکتریکی مغز را ثبت می کند مشخص شده است.
حدود 80% درصد از کودکان LKS در شبانه روز یک یا چند تشنج دارند که اغلب شب ها رخ میدهد. در شب رخ می دهد. اختلالات رفتاری مانند بیش فعالی ، پرخاشگري و افسردگي ميتواند همراه اين اختلال باشد.
این سندرم اغلب در کودکان با رشد طبیعی در سنین 3 تا 7 سال رخ می دهد. این کودکان بدون هیچ دلیل آشکار درک آنچه به آنها گفته می شود دچار مشکل می شوند.
در این سندرم شکل اکتسابی زبان گفتاری فرد تحت تأثیر حملات و فعالیتهای الکتریکی غیرطبیعی داخل مغز با گذشت زمان تشدید میابد، در نتیجه اغلب اوقات این اختلال با اوتیسم یا آسیب شنوایی اشتباه گرفته می شود.
پزشكان اغلب این مشکل را به عنوان آگنوزی شنیداری (کری واژه) ربط میدهند. این آگنوزی ممکن است سریع یا به مرور رخ دهد. والدین اغلب فکر می کنند کودکشان مشکل شنوایی دارد یا ناگهان کر شده است. با این وجود تست های شنوایی، شنوایی نرمال را نشان می دهند.
ناتوانی در درک و فهم زبان در نهایت روی زبان گفتاری فرد تاثیر می گذارد که ممکن است با از دست دادن کامل توانایی گفتار (موتیسم) همراه باشد.
کودکانی که خواندن و نوشتن را قبل از شروع آگنوزی شنیداری آموخته اند می توانند از طریق زبان نوشتاری به برقراری ارتباط ادامه دهند.برخی از کودکان نیز از زبان اشاره ای استفاده می کنند.
علائم گفتاری LKS
- تکرار بیمارگونه کلمه ها یا عبارت ها
- استفاده از شبه واژه ها
- ابداع واژه های ساختگی و جدید
- اختلال در ترکیب و ساخت نحوی جمله ها
- ادراک پریشی شنیداری
- اختلال در مهارت های بیانی
- اختلال در تولید صوت
- کاهش طول جملات و کاهش کلی توانایی بیان
- ضعف در برقراری ارتباط اجتماعی
- نوسان مهارت های کلامی
- حرکت پریشی دهانی-صورتی