راهکارهایی برای کاهش پرخاشگری های کودکان مبتلا به اوتیسم

اغلب کودکان مبتلا به اوتیسم پرخاشگر نیستند، اما بسیاری از آنها، وقتی در شرایط سخت قرار بگیرند یا آنچه را که می خواهند بدست نیاورند دچار پرخاش می شوند.

در این موارد کودکان مبتلا به اوتیسم به خوبی نمی توانند خواسته خود را بیان کرده و در نتیجه مجبورند به روش دیگری عمل کنند.

پرخاشگری می تواند به اشکال مختلفی دیده شود مانند جیغ زدن، گریه کردن، دست گذاشتن روی گوش ها، خود آسیبی یا گاهی دعوا و تهاجم.

  • آرام تر کردن محیط زندگی کودک.
    زمانی که پرخاشگری ناشی از استرس باشد می توان با به وجود آوردن یک محیط دوستانه، استرس را در زندگی کودک به حداقل رساند.
  • برای دادن حس ثبات به کودک کارهای روزمره را دنبال کنید.
    جدول زمانی برای کودک تنظیم کنید که بتواند در تصویری کردن کارهای روزمره به او کمک کند.
  • در صورتی که قرار است تغییری در برنامه کودک به وجود آید، بهتر است با نشان دادن تغییرات به صورت تصاویر یا داستان های اجتماعی کودک آماده شود.
  • توجه کردن به علت پرخاشگری کودک.
    پرخاشگری زمانی رخ میدهد که کودک نمی تواند شرایط را کنترل کند، در نتیجه یک برون ریزی در کودک اتفاق می افتد که به صورت پرخاشگری دیده میشود.