نكات مهم در مورد مفاصل تنه و ستون فقرات

 

 

 1)R1به قسمت مانوبريوم استخوان استرنوم، R2 به سطوح مفصلي واقع در طرفين زاويه استرنال (محل اتصـال مـانوبريوم بـه تنهي استخوان استرنوم)، R3_R6 به قسمت تنهي استخوان استرنوم، R7 بـه محـل اتصـال تنـه بـه زائـده زايفوئيـد اسـتخوان استرنوم، R8_R10 به استخوان استرنوم، بواسطهي غضروف دندهي هفتم متصل ميشوند. دنده هاي R11 & R12 بـا اسـتخوان استرنوم مفصل نمي شوند و در جلو آزاد ميباشند. 2) مفصل بين R1 و مانوبريوم از نوع غضروفي و مفصل بين دنده هاي R2_R7 با استخوان استرنوم، از نوع سينوويال ميباشد. 3) مفصل آتلانتو آگزيال (Atlanto_Axial)، شامل 3 مفصل ميباشد كه عبارتند از: دو مفصل بين توده هاي طرفي مهره هـاي اطلس و آكسيس، و يك مفصل بين زائده ادنتوئيد مهرهي آكسيس و قسمت خلفي قوس قدامي مهرهي اطلس. 4) مفاصل زيگ آپوفيزيال در مهره هاي گردني، سينهاي و كمري بترتيب در سطوح افقي، كرونال و ساژيتال قرار دارد. 5) ممكن است مفاصل استرنوكلاويكولار و ساكروايلياك دچار دررفتگي شوند. 6) حركت در مفاصل زيگ آپوفيزيال، بصورت لغزشي ميباشد. 7) مفصل بين لبهي خلفي جانبي سطح فوقاني تنهي مهره هاي C3_T1 را، مفصل بين مهرهاي لوشكا (Luschka ) گويند. ■ توجه: عروق و اعصاب مرتبط با استخوان هاي تنه و ستون فقرات، در مبحث بعدي بطور كامل توضيح داده خواهد شد.

 

تکنيك هاي تصويربرداري پزشكي از استخوان هاي تنه و ستون فقرات A) راديوگرافي از استخوان هاي تنه و ستون فقرات: راديوگرافي روتين از ستون فقرات، روبرو (AP or PA)، نيمرخ (Lateral) و ابليك (Oblique) ميباشـد (از روش ابليـك، بـراي بررسي قوس مهرهاي استفاده ميكنند). B) توموگرافي كامپيوتري (CT Scan) از استخوان هاي تنه و ستون فقرات: از اين روش براي ارزيابي تروما (ضربه)، فتق ديسك بين مهره اي، تومـور و ناهنجـاري هـاي مـادرزادي سـتون فقـرات اسـتفاده ميشود. C) تصويربرداري به روش تشديد مغناطيسي (MRI) از ستون فقرات: از اين روش براي بررسي ضايعات كانال مهره اي، ضايعات بافت نرم ستون فقرات، فتق ديسك و مطالعه ي ريشـه هـاي اعصـاب نخاعي استفاده ميكنند.