آناتومی روده کوچک
ب) ژژونوم نسبت به ايلئوم داراي قوس هاي شرياني كمتري ميباشد (تعداد قوس هاي شرياني ژژونـوم، 1_2 عـدد و تعـداد قوس هاي شرياني ايلئوم، 3_6 عدد ميباشد). پ) ژژونوم نسبت به ايلئوم داراي پرزهاي بزرگتر و فراوانتر ميباشد. ت) ژژونوم نسبت به ايلئوم داراي ديوارهي ضخيم تر و پرعروق تر ميباشد. ث) ژژونوم نسبت به ايلئوم داراي مجراي پهن تر ميباشد. ج) ژژونوم، قسمت فوقاني و چپ ناحيه روده كوچك را تشكيل ميدهد؛ در حاليكه ايلئوم، قسمت تحتاني و راست ناحيه روده كوچك را تشكيل ميدهد. چ) ژژونوم نسبت به ايلئوم داراي Vasa Rectaهاي (شريان هاي مستقيم) بلندتر و كمتري ميباشد. خ) ژژونوم نسبت به ايلئوم فاقد پلاك هاي پي ير (Peyer’s Patches) ميباشد (پلاكت هاي پي ير، از اجتمـاع فوليكـول هـاي لنفاوي (200 عدد يا بيشتر) بوجود ميآيند). 6) اعصاب سمپاتيك، تحريك كنندهي اسفنكترها و عضلات مخاطي ميباشد؛ در حاليكه اعصاب پاراسمپاتيك، مهار كننـدهي اسفنكترها و عضلات مخاطي ميباشد. اعصاب سمپاتيك، مهار كنندهي حركـات دودي روده كوچـك مـيباشـد؛ در حاليكـه اعصاب پاراسمپاتيك، تحريك كنندهي حركات دودي روده كوچك ميباشد. 7) سطح وسيع روده كوچك، ناشي از طول زياد آن، وجود چين هاي مخاطي حلقوي ، پرز و ميكرو پرز ميباشد (چـين هـاي فوق، علاوه بر افزايش سطح جذب، با كاهش سرعت عبور محتويات روده، جذب مواد غـذايي را تسـهيل مـيكنـد). پرزهـاي موجود در رودهي كوچك، سطح روده را تا 8 برابر افزايش ميدهند و تعداد آنها در دوازدهه و ژژونوم، نسبت به ايلئوم بيشتر ميباشد. 8) در هنگام آزمون Barium Meal، بخش اول دئودنوم بصـورت يـك مثلـث ديـده مـيشـود كـه بـه آن، كلاهـك دئودنـوم .ميگويندDuodenal Cap
9)خونرساني به نيمهي فوقاني دئودنوم، توسط شريان پانكراتيكو دئودنال فوقـاني و خونرسـاني بـه نيمـهي تحتـاني دئودنـوم، توسط شريان پانكراتيكو دئودنال تحتاني (شاخهاي از شريان مزانتريك فوقاني) صـورت مـيگيـرد. خونرسـاني بـه ژژونـوم و ايلئوم، توسط شاخه هاي شريان مزانتريك فوقاني صورت ميگيرد. 10) تخليهي وريدي دئودنوم به اين صورت ميباشد كه وريد پانكراتيكو دئودنال فوقاني به وريد پـورت و وريـد پـانكراتيكو دئودنال تحتاني به وريد مزانتريك فوقاني تخليه ميشود. وريدهاي مربوط به ژژونـوم و ايلئـوم بـه وريـد مزانتريـك فوقـاني تخليه ميشوند. 11) عصب دهي دئودنوم، توسط اعصاب سمپاتيك و پاراسمپاتيك (واگ) ميباشد كه توسط شبكهي سلياك تأمين مـيشـود. عصب دهي ژژونوم و ايلئوم، توسط اعصاب سمپاتيك و پاراسمپاتيك (واگ) ميباشد كـه توسـط شـبكهي مزانتريـك فوقـاني تأمين ميشود. 12) ديورتيكول مكل (Meckel’s Diverticulum): يك ناهنجاري مادرزادي است كه بقاياي بخش پروگزيمال مجراي زردهاي _رودهاي (Vitellointestinal Duct) ميباشد. محل آن در صورت وجود، 60 سانتيمتري دريچـهي ايلئوسـكال مـيباشـد. ايـن ديورتيكول، 5 cm طول دارد و در 2% افراد ديده ميشود. 13) شايعترين محل زخم دئودنوم (Duodenal Ulcer)، بخش اول آن يا بولب دئودنوم (جدار قدامي آن) ميباشـد؛ چـون در معرض مستقيم محتويات اسيدي معده ميباشد. 14) بيماري كرون (Crohn’s Disease): بيماري مزمني است كه سبب شكنندگي ديوارهي روده و باريك شدن روده ميشـود و شايعترين محل آن، ابتداي ايلئوم است. از علائم باليني آن، كاهش وزن، كم اشتهايي، مـدفوع چـرب و بـدبو، اسـهال و درد شكمي ميباشد. از علائم راديوگرافيكي آن، مشاهدهي تنگي هاي طولاني در رودهي كوچك و همچنين مشاهدهي ضايعاتي به شكل خار، كه به طرف خارج جهت گيري كرده اند (بيماري كرون، بصورت غير يكنواخت روده را درگير ميكند). 15) به حاجب سازي رودهي كوچك توسط باريم، آزمون ترانزيـت از روده هـاي كوچـك يـا SBFT (Small Bowel Follow (Through ميگويند. با رسيدن محلول باريم به دريچهي ايلئوسكال، آزمـون ترانزيـت پايـان مـييابـد. آزمـون SBFT بـراي بيماراني كه مشكلات هضم، درد شكمي و يا كاهش وزن دارند، انجام ميشود.