سندروم پیریفورمیس

سندروم پیریفورمیس (piriformis syndrome) بیماری است که در آن به علت سفت شدن یا اسپاسم عضله پیریفورمیس عصب سیاتیک آسیب دیده و این آسیب دیدگی موجب احساس درد در باسن و انتشار این درد به کمر و پشت ران میشود. عضله پیریفورمیس عضله کوچکی است که در عمق لگن و باسن قرار گرفته و از یک طرف به استخوان خاجی و از طرف دیگر به قسمت های بالایی استخوان ران میچسبد. وظیفه عضله پیریفورمیس چرخش خارجی ران و دور کردن آن از محور مرکزی بدن میباشد. اهمیت این عضله در درد های لگن و باسن ناشی از نزدیکی آن با عصب سیاتیک است. علائم این بیماری تا حدود زیادی شبیه مشکلات دیسک کمر است.

سندروم پیریفورمیس در زنان شیوع بسیار بیشتری دارد. حدود 6 درصد کسانی که برای آنها تشخیص درد سیاتیکی داده شده سندروم پیریفورمیس دارند. سندروم پیریفورمیس در اسکی بازان، رانندگان ماشین های سنگین، تنیس و دوچرخه سواری طولانی مدت بیشتر دیده میشود. سی تی اسکن و ام آر آی میتواند در تشخیص آسیب های عضله پیریفورمیس کمک کننده باشند. 

علائم سندروم پیریفورمیس 

- درد مزمن در باسن که به پایین ران و یا کمر انتشار پیدا میکند.

- افزایش درد در مدت ایستادن و نشستن طولانی

- درد هنگام اجابت مزاج

- درد در آلت تناسی

- درد در صبح هنگام برخاستن از خواب

- افزایش درد با چرخش داخلی ران و نزدیک شدن آن به محور مرکزی بدن و خم شدن ران

دلایل بروز سندروم پیریفورمیس 

- سفت شدن و کوتاه شدن عضله پیریفورمیس

- ورزش غیر اصولی و یا به علت تغییر در بیومکانیک لگن و فشار به عضله سیاتیک 

- آسیب به عضله پیریفورمیس به علت ضربات مستقیمی که به پشت باسن وارد میشود.

درمان سندروم پیریفورمیس

- کاهش فعالیتهایی که سبب تشدید درد میشوند.

- گرمای موضعی در ناحیه درد 

- داروهای ضد درد و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی 

فیزیوتراپی

مهمترین قسمت درمان انجام نرمش های کششی بر روی عضله پیریفورمیس تحت نظر فیزیوتراپیست است.

اقدامات فردی

- بیمار صبح هنگام بعد از برخاستن از خواب و قبل از برخاستن از تختخواب به شانه خوابیده و زانو را به مدت پنج دقیقه خم و راست کند.

- بیمار در طول روز هر چند ساعت یکبار به مدت یک دقیقه سر پا ایستاده و به طرفین بچرخد.

- استفاده از وان آب گرم

- بیمار به پشت خوابیده و هر دو پای خود را بالا آورده و حرکت رکاب زدن دوچرخه را انجام دهد.

- از رانندگی طولانی مدت و نشستن و ایستادن طولانی مدت اجتناب شود.

جراحی

بندرت و در صورت عدم بهبودی بیمار بعد از انجام درمان های بالا ممکن است عمل جراحی بصورت بریدن محل اتصال عضله پیریفورمیس به استخوان توصیه شود.

 

منابع

iranorthoped.ir

http://physiotherapy-tehran.blogfa.com