پاچنبری و روشهای درمان

پاچنبری
پاچنبری (Club-Foot) مهمترین و شایعترین بدشکلی مادرزادی پا است. پای بچه به طرف داخل منحرف و کج شده و شکل طبیعی ندارد. در نیمی از کودکان مبتلا به این عارضه، هر دو پا درگیر میشوند. در این عارضه تاندونهایی که عضلات پا را به استخوانهای مچ پا متصل میکنند کوتاه و سفت میشوند، که سبب میشود مچ پا به داخل بچرخد. شیوع پاچنبری در پسرها دوبرابر دخترها است همچنین سابقه خانوادگی این بیماری در میزان احتمال بروز پاچنبری موثر است.
عارضه پاچنبری در زمان تولد قابل تشخیص است و در بسیاری از موارد در سونوگرافیهای دوران بارداری نیز تشخیص داده میشوند.
علت پا چنبری ناشناخته است ولی به نظر میرسد عدم تعادل بین عضلات اطراف مچ پا و کف پا در دوران جنینی در ایجاد این عارضه موثر است. این بیماری ممکن است همراه با در رفتگی مادرزادی مفصل ران باشد. در بیماری های میلومننگوسل و آرتروگریپوز نیز ممکن است پاچنبری دیده شود.
علائم پاچنبری
- چرخش به داخل پا
- خم شدن کف پاها به داخل
- کوچک بودن پاشنه و چرخش پاشنه به سمت داخل
- انحراف مچ پا و کف پا به سمت پایین
- چروک عمیق در کف پا
درمان پاچنبری
درمان پاچنبری باید در هفته اول یا دوم زندگی شروع شود، زیرا در این دوران بافتهای رباطها، کپسول مفصلی و تاندونها، انعطاف پذیرترند.
گچ گرفتن
اغلب پاچنبریها در دوران نوزادی با گچ گرفتن طی ۶ تا ۸ هفته بهبود میابند. دستکاری (مانیپولاسیون) و کشش ایجاد شده توسط پزشک بر روی این عناصر به طور هفتگی سبب افزایش طول و کشیدگی شده و گچ گرفته شده بعد از این دستکاری باعث میشود که اصلاح ایجاد شده برای یک هفته آینده حفظ شود. به تدریج استخوانها جابه جا میشوند و به محل صحیح خود برمی گردند.اغلب ۵ تا ۷ بار گچ بلند که ازنوک انگشتان تا قسمت بالای ران ادامه مییابد، به طور هفتگی گرفته میشود تا بد شکلی اصلاح شود.
بستن بریس
معمولا عارضه پاچنبری حتی پس از اصلاح موفقیتآمیز با گچ گرفتن هم عود میکند. برای اطمینان از اینکه پا برای همیشه وضعیت اصلاح شده خود را حفظ میکند، نوزاد باید چند سالی بریس بپوشد. بریس مچ پا را در زاویه مناسب نگه داشته تا وضعیت اصلاح شده حفظ شود.
نوزاد باید در سه ماه اول بریس را تقریبا در تمام روز بپوشد. پزشک به تدریج زمان مورد نیاز برای پوشیدن بریس را کاهش میدهد. اغلب بستن بریس به مدت 3 تا 4 سال ادامه میابد.
جراحی
کمتر از ۵ درصد پاچنبریها از نوع بسیار شدید و غیرقابل انعطاف هستند که ممکن است با گچ گرفتن بهبود نیابند (یعنی پس از ۲ یا ۳ ماه، پا از نظر بالینی و رادیولوژی طبیعی نشده باشد) و نیاز به عمل جراحی پیدا کنند.بهترین زمان برای انجام عمل جراحی حدود ۶ ماهگی است. اغلب موارد با آزادسازی تاندون آشیل (تنوتومی) مشکل برطرف میشود.
منابع
fa.wikipedia.org