میوزیت و راههای درمان آن
میوزیت
میوزیت التهاب بافت همبند، همراه تغییرات تخریبی در عضلات (پلی میوزیت) و پوست (درماتومیوزیت) میباشد. عفونت یا بیماریهای خود ایمنی می توانند سبب ایجاد میوزیت شوند. میوزیت موجب ضعف و تحلیل عضلات به ویژه عضلات اندامهای فوقانی و تحتانی میگردد. این بیماری شباهت بسیاری با آرتریت روماتویید و لوپوس اریتماتوی دارد. شیوع میوزیت در زنان دو برابر مردان و اغلب در سنین 30 تا 50 سالگی رخ میدهد.
ضعف و ناتوانی پیشرونده عضلات از نشانه های اصلی میوزیت است. میوزیت اغلب عضلات بزرگ بدن مانند گردن، شانه، کمر و باسن را درگیر میکند.
میوزیت ممکن است ناگهانی یا تدریجی بروز کند. اغلب بیماران به دلیل ضعف عضلانی نیازمند استفاده از صندلی چرخدار شده یا به کلی زمینگیر میشوند. حتی گاهی بیماری در زمان کوتاهی منجر به مرگ فرد میشود. ممکن است در کودکان بیماری بطور خودبخودی بهبود یابد.
علائم میوزیت
- تحلیل، ضعف و درد عضلات
- عوارض پوستی بر روی صورت، شانهها، بازوها و مفاصل
- خارش پوست
- سردی دست و پا
- افتادن مکرر و سختی در بلند شدن
- اختلال تکلم
- سختی در تنفس
- اختلال بلع
- عفونت همراه با تب
- کاهش وزن
- خستگی
- ضخیم شدن پوست دست ها
دلایل میوزیت
علت بیماری بدرستی شناخته نشده ولی میتواند در اثر عوامل زیر رخ دهد:
- بیماریهای خود ایمنی
- مصرف برخی داروها
- عفونتهای باکتریایی و ویروسی
- تزریق برخی واکسنها
عوارض میوزیت
- نارسایی احتقانی قلب
- انسداد روده
- افزایش فشار خون
- عوارض کلیوی
- سرطان
- اختلالات تنفسی
درمان میوزیت
- استراحت در رختخواب و گاهی بستری در بیمارستان ضرورت میابد.
- کمپرس آب سرد برا تسکین خارش پوست
جراحی
در صورت ایجاد انسداد روده جراحی ضروری است.
فیزیوتراپی
توانبخشی با فیزیوتراپی برای بهبود وضعیت عضلات مفید است.
دارو درمانی
- تجویز داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند: پردنیزون و متوترکسات.
- تجویز داروهای کورتونی تا برطرف شدن علائم حاد بیماری
- تجویز مسکن ها برای کاهش درد
منابع
ireb.com