ایست قلبی

ایست قلبی یا آرست قلب (Cardiac arrest) عبارت‌ است‌ از فقدان‌ كامل‌ پمپ‌ خون‌ توسط‌ قلب‌ و توقف گردش خون و ضربان قلب. ایست تنفسی اولیه طی دقایقی کوتاه باعث ایست قلبی می‌شود و ایست قلبی اولیه نیز به سرعت به ایست تنفسی منجر میشود. ایست قلبی باید به سرعت تحت درمان اورژانسی قرار بگیرد  و تأخیر در درمان‌ حتی‌ برای‌ 5-3 دقیقه‌ میتواند موجب مرگ‌ یا آسیب‌ دائمی‌ مغز شود.

ایست قلبی تا سن 45 سالگی در بین مردان شیوع بیشتری دارد ولی بعد از این سن در هر دو جنس برابر است. 

علائم ایست قلبی

- منگی‌ کوتاه‌مدت‌ سپس غش‌ کردن‌ و از دست‌ دادن‌ هوشیاری‌

- عدم لمس نبض

- توقف تنفس

- آبی‌ و سفید شدن رنگ پوست

- گشاد شدن مردمک ها

- تشنج‌

- از دست‌ رفتن‌ کنترل‌ ادرار و مدفوع‌ گاهی اوقات

دلایل ایست قلبی

- حمله قلبی 

- شوک 

- خونریزیهای بسیار شدید 

- گیر کردن اجسام خارجی در حلق

- غرق شدگی

- برق گرفتگی 

- بیماری عروق قلب

- اختلالات ریتم قلب

- تروما

- آمبولی ریه

- خونریزی مغزی

- مصرف بیش از حد دارو و مسممومیت دارویی

- کاردیومیوپاتی

- به‌ هم‌ خوردن‌ تعادل‌ پتاسیم یا مایعات‌

عوامل افزایش دهنده خطر ایست قلبی

- استرس

- دیابت‌ شیرین‌

- مصرف‌ مواد مخدر به‌خصوص‌ کوکائین‌ و مواد مخدر تزریقی‌

درمان ایست قلبی

- در صورتی‌ که‌ نتوان‌ پمپاژ قلب‌ را در عرض‌ 5-3 دقیقه‌ به‌ راه‌ انداخت‌، احتمال مرگ‌ یا آسیب‌ دائمی‌ مغز وجود دارد.

- اگر فرد بیهوش‌ است‌ و تنفس ندارد فورا باید اورژانس را خبر کرد.

- تنفس دهان به دهان و انجام عملیات احیای قلبی - ریوی و ماساژ قلبی تا رسیدن آمبولانس 

- تجویز دارو برای‌ درمان‌ علت‌ زمینه‌ ای پس‌ از مراحل بحرانی ایست قلبی

- پرهیز از دادن غذا و مایعات