فیزیوتراپی آسیب های ورزشی

آسیب ها و صدمات در ورزش اجتناب ناپذیرند، اما خوشبختانه این حوادث به ندرت تهدید کننده ی حیات اند .هدف در باز توانی, بازگرداندن ورزشکار به شرایط انجام ورزش وشرکت در مسابقات است. روند کار توان بخشی در طب ورزش به صورت تهاجمی بوده که هدف نهایی آن بهبود هرچه سریعتر ورزشکار و توانایی انجام فعالیتهای ورزشی به شرط سلامتی کامل فرد می باشد.

امروزه انجام فیزیوتراپی در ورزشکاران آسیب دیده از اهمیت خاصی برخوردار است. بازگرداندن ایمن و هرچه سریع تر یک ورزشکار حرفه ای به مسابقات ورزشی معمولا توسط یک فیزیوتراپیست قابل و مجرب امکان پذیر است. آشنایی فیزیوتراپیست از علم کنترل حرکت به او این امکان را می دهد که در بازگرداندن یک ورزشکار حرفه ای به سطح مطلوب، مسئله پیشگیری از آسیب های مجدد را نیز درنظر داشته باشد. زیرا بدون درنظرگرفتن تمریناتی جهت بهبود هماهنگی عصبی-عضلانی-اسکلتی پروسه درمان کارا و موثر نخواهد بود.

درمـان‌های فیزیوتراپی

به‌طور کلی درمان‌های فیزیوتراپی به سه دسته تقسیم‌ می‌‌شوند. دسته اول تحت عنوان الکتروتراپی که در آن دستگاه‌هایی مانند تحریک الکتریکی، امواج فراصوت و لیزر مورد استفاده قرار می‌گیرند. دسته‌دوم شامل تمرین درمانی و تجویز ورزش‌های خاص تقویتی، کششی و تعادلی هستند و دسته سوم، درمان‌های دستی مانند ماساژ و تکنیک‌های مختلف و متنوع هستند.

بعضی از مهمترین آسیب های ورزشی که معمولا با درد و تورم، التهاب بافتی، مشکلات دامنه حرکتی و اختلالات عملکردی عضلانی همراه هستند:

- آسیب های لیگامانی یا پیچ خوردگی ها 

- آسیب ها تاندونی

- پارگی منیسک های زانو

- کشیدگی های عضلانی 

- دررفتگی مفاصل

- شکستگی ها

- بورسیت

- آسیب های مفصلی