تمرين كشش وضعيتي ليگامان كوراكوهيومرال: اين تمرين كه از مهمترين و موثرترين تمرينات بيماران دچار فروزن شولدره، با هدف كشش ليگامان كوراكوهيومرال و كپسول روتاتوركاف اينتروال انجام ميشه ما وارد بحث تشخيصي فروزن شولدر نشديم در ام آر آي بيماران مبتلا به فروزن شولدر، ضخيم شدگي ليگامان كوراكوهيومرال و ابنرماليتي روتاتوركاف اينتروال، ديده ميشه و يكي از فرضيات علت محدوديت اكسترنال روتيشن در اين بيماران همينه بنابراين در درمان ما بايد اين ليگامان رو استرچ بديم توضيح تمرين: يك چوب يا عصا دست بيمار ميديم در حاليكه بيمار در وضعيت سايد قرار گرفته، شونه رو به ١٠ درجه اكستنشن و سپس اددكشن ميبره حتما بايد ساعد بيمار در وضعيت سوپينيشن باشه تا شونه در حالت اكسترنال روتيشن قرار بگيره پرونيشن ساعد منجر به اينترنال روتيشن شونه ميشه و در اين صورت ليگامان كوراكوهيومرال شل ميشه بيماربايد يك حس كشيدگي در قدام شونه حس كنه حتما بايد به بيمار توضيح بديد كه ساعدش نچرخه چوبي كه دست بيمار ميديم سه تا فايده داره اول اينكه فرد با لغزوندن دستش به سمت تخت ميتونه كشش بيشتري رو اعمال كنه دوم اينكه وضعيت ساعد رو در سوپينيشن حفظ مي كنه سوم اينكه احتمال بروز خستگي رو كم مي كنه (خستگي منجر به بروز حركات تقلبي مثل چرخش تنه ميشه) در ابتدا ٥ دقيقه اين وضعيت رو حفظ مي كنه و بعد از دو هفته ميتونيم نهایتا مدت تمرين رو تا ١٥ دقيقه افزايش بديم نقش این تمرین در فاز دوم خیلی مهمه و در ادامه بهش اشاره خواهیم کرد در مورد ساير تمرينات، تعداد تكرار در روز و انتخاب و اولويت بندي تمرينات نیز در ادامه صحبت خواهيم كرد تمرینات موبیلیتی و استابیلیتی اسکاپولا تمرينات اسكاپولار نيز با هدف بهبود تحرك (و افزايش upward rotation) و ثبات اسكاپولوهومرال انجام ميشن تمرين چرخش کتف ها: بيمار اين تمرين رو يك دقيقه به سمت جلو و يك سمت به سمت عقب به آرامي انجام ميده تمرين شراگ شانه: در ابتدا دو طرفه انجام ميشه و بعد فقط در سمت مبتلا (شراگ يك طرفه) ٥ تا ١٠ ثانيه مكث و بين ٥ تا ١٠ بار تكرار ميشه تمرين ريتركشن اسكاپولا: ٥تا ١٠ ثانيه مكث و بين ٥ تا ١٠ بار تكرار ميشه تمرينات با پولي: در جهت فلكسيون در جهت ابدكسيون و در جهت اينترنال روتيشن در هر جهت ٥ تا ١٠ تكرار و هر بار بين ٥ تا ٣٠ ثانيه مكث ميكنه تمرينات با شولدر ويل از يك دقيقه تا پنج دقيقه (٢٠ تكرار تا ١٠٠ تكرار) در جهت عقربه هاي ساعت و خلاف جهت عقربه هاي ساعت از جلو و از پهلو يك نشانه اي كه در بيماران مبتلا به فروزن شولدر ديده ميشه، shrug sign هستش كه به معني بالا آوردن كتف به جاي الويشن در گلنوهومرال در حين حركت ابدكشنه در حين انجام تمرينات شونه از جمله پولي و شولدر تا حد ممكن بايد از حركات تقلبي مثل نشانه شراگ اجتناب بشه تمرينات ايزومتريك شانه (در جهت فكشن، اكستنشن، ابدكشن و اكسترنال روتيشن) ٣ثانيه مكث، ٥ تا ٣٠ تكرار در هر جهت (٥ ست ١٠ تايي) از بيمار ميخوايم كه با حداقل زورش تمرين رو انجام بده (٢٥ درصد قدرتش) بسته به وضعيت بيمار ميشه مدت مكث و تعداد تكرار رو تغيير داد اين تمرينات، مجموعه تمريناتي بودن كه در مقالات مختلف در فاز اول فروزن شولدر ازشون استفاده شده بود. البته در برخي از موارد جزييات تمرين مانند تعداد تكرار و ... ذكر نشده بود قرار نيست بيمار ما همه اين تمرينات رو باهم انجام بده سوال: در انجام تمرین شراگ میزان ابدکشن شانه مهمه و آیا دامنه خاصی داره؟ جواب: بر اساس شواهد موجود، بهترين دامنه شراگ، در درجاتي از ابدكشنه (جهت تسهيل چرخش روبه بالاي اسكاپولا و تقويت تراپز فوقاني) اين تمرين رو، شراگ تغيير يافته مي گن كه در اكثر مطالعات به مزاياي اون اشاره شده