٢- تمرينات ايزومتريك ساب ماکزيمال انتهاي دامنه: از ديدگاه نوروفيزيولوژي، براي حفظ دامنه به دست آمده توسط تمرينات كششي، بايد عضله و مغز اون دامنه رو بپذيرن وگرنه همون اتفاقي ميوفته كه هر روز توي كلينيك باهاش درگيريم  امروز ٢٠ درجه دامنه زياد ميشه و فردا دوباره به حالت اول برميگرده يه مقداري از اين مشكل رو ميتونيم با تمرينات ايزومتريك ساب ماكزيمال در انتهاي دامنه به دست آمده، رفع كنيم اين كار، باعث فعال شدن همزمان سيستم آلفا و گاما ميشه و سيستم حسي عضله رو در دامنه حركتي جديد تنظيم ميكنه اين سيستم حسي اصلاعات دامنه حركتي جديد رو به مغز مخابره ميكنه . سعي كردم خيلي ساده توضيح بدم تمرينات ايزومتريك ساب ماكزيمال، عمدتا براي بهبود عملكرد نوروفيزيولوژيك عضلات ضعيف (مقابل كوتاه) انجام ميشن مثلا در بيمار فروزن شولدر كه الگوي غالب، كوتاهي عضلات اينترنال روتاتور و اددكتوره، تمرينات ايزومتريك ساب ماكزيمال براي عضلات اكسترنال روتاتور و ابدكتور انجام ميشن همونطور كه گفتيم اين تمرينات براي حفظ دامنه به دست آمده و در انتهاي دامنه حركتي انجام ميشن جاييكه عضلات هدف ما، شل هستند و عضلات كوتاه شده در كشش قرار دارند مثلا براي اكسترنال روتيشن، پس از انجام استرچينگ، شونه رو در حداكثر دامنه حركتي اكسترنال روتيشن قرار ميديم و سپس از عضلات اكسترنال روتاتور انقباض ساب ماكزيمال ايزومتريك ميگيريم: به جاي دايره مشكي ميتونيد از رول، اوربال، بالش و يا هرچيز ديگه استفاده كنيد اين تمرين ميتونه زماني كه بازو در كنار تنه هستش هم انجام بشه اجازه بديد به جاي اصطلاح "انقباض ايزومتريك ساب ماكزيمال در انتهاي دامنه" از واژه ستينگ setting استفاده كنيم اين تكنيك دقيقا مثل Quad Set در زانو هستش پس در دامنه جديد اكسترنال روتيشن، تمرين ستينگ اكسترنال روتاتورها رو انجام ميديم. روش هاش هم متنوع هستن در بالا يك نمونه از اين تمرين رو نشون داديم ميشه فرد كنار ديوار قرار بگيره و شونه رو در حداكثر اكسترنال روتيشن قرار بده و بعدش ستينگ اكسترنال روتاتور ها رو انجام بده البته توي شكل بالا، شونه در حداكثر روتيشن خارجي نيست بايد تنه رو به سمت چپ بچرخونه تا شونه در دامنه انتهايي قرار بگيره توي كلينيك ميتونيم همين تكنيك رو به صورت منوال انجام بديم از عضلات اكسترنال روتاتور انقباض ايزومتريك ساب ماكس ميگيريم . علاوه بر ستينگ اكسترنال روتاتورها در دامنه جديد، ميتونيم اين تكنيك رو براي عضلات ابدكتور هم انجام بديم شونه بيمار رو به حداكثر الويشن ميبريم بعدش يه رول يا بالش يا توپ زير بازو يا آرنج يا دست بيمار قرار ميديم از ازش ميخوايم كه به رول يا ... فشار بده اگه دست بيمار روي تخت قرار ميگرفت، از فرد ميخوايم كه به تخت فشار بده: به علاوه در مراحل انتهايي، ميتونيم انقباض ايزومتريك تركيبي در جهت اكسترنال روتيشن و ابدكشن بگيريم به اين صورت كه فرد پشت به ديوار مي ايسته و شونه اش رو به حداكثر اكسترنال روتيشن ميبره، بعد الويشن رو انجام ميده در انتهاي دامنه ساعدش رو به ديوار فشار ميده با اين كار انقباض تركيبي در جهت اكسترنال روتيشن و ابدكشن ايجاد ميشه هدف: حفظ دامنه به دست آمده و تقويت نوروفيزيولوژيك عضلات ضعيف شده (ابدكتورها و اكسترنال روتاتورها) نوع انقباض: ايزومتريك شدت انقباض: متوسط (٤٠ درصد قدرت حداكثر) - به بيمار ميگيم به توپ فشار بده، اما با نصفه زورت مدت انقباض: ١٠ ثانيه تكرار: ٥ تا ١٠ تكرار در همه مرینات گفته شده، از پارامترهای فوق استفاده می کنیم البته ميشه، تكرارهاي بيشتري انجام داد همينطور ميشه بسته به نياز بيمار، در جهاتي غير از جهات ذكر شده و به شكل هاي مختلف انجام شن بازم اين نكته رو تكرار مي كنم كه اين تمرينات، بعد از استرچينگ ها انجام ميشن در انتهاي فاز اول هم تمرينات ايزومتريك رو داشتيم كه اونجا در دامنه ٠ درجه انجام ميشدندر حاليكه اينجا، تمرينات ايزومتريك در دامنه محدود انجام ميشن ٣- تمرينات اصلاح الگوي حركتی به علل مختلفي از جمله درد و محدوديت حركتي، ريتم اسكاپولوهومرال در اين بيماران به هم ميخوره بعد از اينكه تا حدودي محدوديت هاي مفصلي كاهش يافت، لازمه كه با تمريناتي، الگوي وارد عمل شدن عضلات رو اصلاح كنيم مثلا عضلات روتاتور كاف و عضله تراپز تحتاني به دنبال غالب شدن عضلات تراپزفوقاني و دلتوييد، مهار ميشن اين عدم تعادل عضلاني منجر به بروز الگوي غيرنرمال حركت شونه ميشه و ميتونه خودش منجر به مشكلاتي بشه ممكنه حتي با رفع درد و محدوديت، اين الگو خودبخود اصلاح نشه و نياز به اقدامات درماني داشته باشه يكي از نشونه هاي ابنرمال بودن ريتم حركت، Shrug Sign هستش . به اين معني كه اين بيماران، به علت درد و محدوديت حركتي، با بالابردن كتف سعي مي كنن حركت الويشن رو انجام بدن اين موضوع باعث غالب شدن عضله تراپزفوقاني ميشه و در كنارش، عضله تراپز تحتاني عملكردش كاهش پيدا ميكنه