نقش تغذیه در بهبود آسیب دیدگی های ورزشی

نویسنده ی مطلب: فیزیوتراپیست محمدرضا جان پور

آسیب دیدگی حین ورزش جز لاینفک ورزش حرفه ای است.

عوامل متعددی در روند بهبودی پس از آسیب های ورزشی دخیل هستند که تغذیه یکی از مهم ترین این عوامل است.

آسیب هایی همچون کشیدگی و پارگی عضلات، دررفتگی و پیچ خوردگی مفاصل و شکستن استخوان از شایع ترین آسیب هایی هستند که حین ورزش رخ می دهند.

تغذیه مناسب نقش موثری در تسریع بهبودی آسیب دیدگی و افزایش قدرت و توان استخوان ها و عضلات دارد.

به گفته متخصصان زمان استراحت براي بهبود آسيب دیدگی های خفیف حدود یک هفته، آسيب دیدگی های معمولي 8 تا 12 روز و براي آسيب دیدگی های شديد، بيش از 3 هفته است.

در شرایط معمول يك فرد ورزشكار به طور متوسط روزانه نياز به دريافت 1000 ميلي گرم كلسيم دارد كه در دوران پس از آسیب دیدگی ورزشی این نياز به حدود 1300 ميلي گرم در روز مي رسد.

وجود ويتامين D نیز البته براي جذب بهتر كلسيم ضروري است.

تابش نور آفتاب مهم ترین منبع تامین ويتامين D است.

پروتئین نیز یکی از مواردی است که در بهبود آسيب هاي عضلاني موثر است.

مصرف مواد غذايي پروتئینی كم چرب مانند شير و لبنيات، انواع گوشت و حبوبات در تسریع بهبودی پس از آسیب دیدگی عضلات نقش موثری دارد.

ويتامين B6 نیز ویتامینی است که موجب بهبود انقاباضات عضلانی و تسریع بهبودی آسیب های عضلانی می شود.

ویتامین C و روی نیز نقش موثری در ترمیم بافتها دارند.
ویتامین C برای ساخت پروتئین کلاژن که برای ترمیم تاندونها، لیگامنتها و زخمها ضروری است.

مرکبات مانند لیمو و پرتغال، کیوی و کلم بروکلی سرشار از این ویتامین ارزشمند هستند.