دیازپام

دیازپام (Diazepam) دارویی مسکن و خواب‌آور است که در رده درمانی بنزودیازپین قرار داشته و به اشکال دارویی قرص، آمپول و شیاف عرضه میشود. دیازپام میتواند اعتیادآور باشد و پس از ترک سبب علائمی همچون گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، تعریق، تهوع، استفراغ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن‌سوزن شدن یا گزگز اندامها شود.

موارد مصرف دیازپام

- تسکین اضطراب

- اختلالات خواب

- اختلالات هراس

- ضد تشنج

- شل‌کننده ماهیچه اسکلتی

- درمان انقباض عضلانی

- درمان تشنج (تب و تشنج در کودکان یا حمله صرع)

- سندرم قطع مصرف الکل

- سردرد

- مصرف‌ قبل‌ از جراحی(به‌عنوان‌ داروی پيش‌ بيهوشی) 

موارد منع مصرف دیازپام

- ضعف‌ تنفسی

- نارسايی حاد ريوی

- حالات‌ فوبيک‌

- نارسايی کبدی

- سايکوز مزمن‌

- دپرسيون‌ و اضطراب‌ همراه‌ آن‌ 

موارد مصرف با احتیاط دیازپام

- حساسیت به دیازپام یا سایر بنزودیازپین‌های دیگر یا هرگونه مواد غذایی

- دوران بارداری یا شیردهی

- مصرف همزمان با سایر داروها به ویژه الکل، آرامبخش‌ها، داروهای ضدافسردگی، یا داروهای ضدتشنج.

- سابقه اعتیاد به الکل یا مواد مخدر

گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)

میاستنی‌گراویس

- بیماری انسدادی ریوی مزمن شدید

- آمفیزم 

- افراد مسن

عوارض جانبی دیازپام

 

- خواب‌ آلودگی

- کاهش سطح هوشیاری

- کاهش توان ذهنی

- اختلال تکلم

- کندی ضربان قلب

- تنگی نفس

- عدم تعادل

- عوارض پوستی

- گلودرد

- تب و لرز

- کبودی یا خونریزی غیرعادی

- زخم های دهانی

- زردی پوست یا چشمان

- از دست رفتن حافظه

- اضطراب

- تحریک پذیری

- اختلال بینایی

 

منابع

fa.wikipedia.org

pezeshk.us

http://drjanpour.ir/