سندرم ری
سندرم ری
سندرم ری (reye's syndrome) در کودکان در حال بهبود پس از بیماریهای ویروسی (مانند آنفلوانزا، سرماخوردگی یا آبلهمرغان) بروز میکند. این سندرم در کودکانی که به بیماری ویروسی مبتلا هستند و از آسپیرین استفاده میکنند، احتمال بروز بیشتری دارد.
سندرم ری به تمام اندامهای بدن آسیب میرساند، اما بیشترین و جدی ترین آسیب را به کبد و مغز وارد میکند. در صورت عدم درمان به موقع میتواند به سرعت موجب از کار افتادن کبد، آسیب مغزی و حتی مرگ فرد مبتلا شود. بیش از 30 درصد کودکان و نوجوانانی که مبتلا به سندرم ری میشوند فوت میکنند. آنهایی هم که زنده میمانند ممکن است دچار آسیب مغزی دائمی شوند.
سندرم ری در هر سنی میتواند رخ دهد ولی اغلب کودکان چهار تا دوازده ساله را مبتلا میکند و میزان بروز آن در زمان شیوع آنفلوانزا بیشتر میباشد.
علائم سندرم ری
- اسهال
- تنفس سریع
- استفراغ
- بی حالی و خواب آلودگی غیرطبیعی
- سردرگمی
- تحریک پذیری
- اختلال خلق و خو
- توهم
- ضعف یا فلج شدن دستها و پاها
- تشنج
- اختلال هوشیاری
- افزایش آمونیاک خون
- افزایش مقدار اسیدیته خون
- ورم کبد و رسوب چربی
- افزایش فشار داخل جمجمه و ورم مغز
- تب
دلایل سندرم ری
- عفونت های ویروسی مانند آبله مرغان و آنفولانزا
- اسهال و استفراغ
- اختلالات متابولیکی
- قرار گرفتن در معرض حشره کش ها، علف کش ها و رنگ ها
درمان سندرم ری
هدف اصلی از درمان، جلوگیری از عدم تعادل الکترولیت و تورم مغز می باشد.
بیماران به مراقبت های ویژه نیاز داشته و باید از بدتر شدن بیماری های عصبی و متابولیکی جلوگیری کرد. این بیماران باید در بیمارستان بستری باشند.
- تجویز مایعات داخل وریدی مانند گلوکز و یک محلول الکترولیت
- تجویز دیورتیک ها برای کاهش فشار داخل جمجمه ای و افزایش ادرار
- تجویز داروهای ضد صرع
- تجویز داروهایی برای پیشگیری از خونریزی
- گاهی نیاز به دستگاه تنفس میباشد.
- تجویز داروهای پایین آورنده سطح آمونیاک
- همودیالیز برای از بین بردن مواد سمی
منابع
tebyan.net